بی‌خوابی

8.0

Insomnia‏

«کریستوفر نولان» پس از موفقیت فیلم «یادگاری»، سراغ بازسازی فیلمی نروژی به نام «بی‌خوابی» رفت تا سومین اثر بلند خود را در سال ۲۰۰۲ بسازد. این فیلم که نولان در آن فقط کارگردانی را بر عهده داشت و نویسندگی فیلم‌نامه با «هیلاری سیتز» بود، داستانی روان‌شناختی و معمایی را روایت می‌کند. «ویل دورمر»، کارآگاه باتجربه‌ لس‌آنجلس با بازی «آل پاچینو»، به همراه همکارش «هاپ»، به شهر کوچک نایتموت در آلاسکا می‌روند تا پرونده‌ قتل یک دختر نوجوان را حل کنند. اما در این شهرِ سردِ شمالی که خورشید غروب نمی‌کند، ماجراهای پیچیده‌ای در انتظار اوست. در جریان تعقیب قاتل در مه غلیظ، دورمر به اشتباه به همکارش هاپ شلیک می‌کند و او را می‌کشد. او سعی می‌کند این قتل را به گردن قاتل اصلی بیندازد، اما قاتلِ زیرک، «والتر فینچ» با بازی «رابین ویلیامز»، از این ماجرا باخبر می‌شود و تلاش می‌کند با این راز، دورمر را تحت فشار بگذارد. حالا دورمر نه تنها باید با قاتل بجنگد، بلکه با عذاب وجدان و «بی‌خوابی» ناشی از نور دائمی خورشید و گناه خود دست‌وپنج نرم می‌کند. «هیلاری سوانک» در نقش کارآگاه جوان محلی، الی بور، به آن‌ها کمک می‌کند. «بی‌خوابی» با بازی درخشان آل پاچینو و رابین ویلیامز، توانست در زمان اکران مورد تحسین منتقدان قرار گیرد و فروش خوبی را تجربه کند. این فیلم تنها اثر در کارنامه‌ نولان است که او در آن نویسندگی اثر را بر عهده نداشته است، اما توانسته با استفاده از فضای سرد و خفقان‌آور آلاسکا، تریلری اخلاقی و هیجان‌انگیز ارائه دهد.

بیشتر کمتر

پدیدآورندگان اثر