پای چپ من

این فیلم رو باید در کنار فیلم هایی که به بررسی یک قهرمان واقعی دچار بیماری میپردازند بررسی کرد. آثاری مثل "ذهن زیبا" در هالیوود و "سیاه" در بالیوود و "پرنده کوچک خوشبختی" در سینمای ایران! به این ترتیب جایگاه برجسته فیلم مشخص میشه. به طور ویژه میخوام به این اشاره کنم که فیلم در حد کمی حس ترحم رو در مخاطب بر می انگیزه که در نوع خودش خیلی جالبه. اما آیا تماشاگران چنین فیلمی فقط معلولان و بیماران هستند که از بازنمایی ترحم ناراحت بشوند؟ به نظرم جای حس کاتارسیسس که مخاطب از مشاهده رنج ها و شکست های قهرمان دریافت میکنه خیلی در فیلم خالیه.

از نظر خود فیلم بخوایم بگم اینه که واقعا فیلم قشنگی بود و حرف نداشت. ولی اگه بخوام راجب کیفیت و خطاهایی که در اتاق فرمان رخ داد این بود که فیلم هی چند ثانیه می‌رفت عقب بعد دوباره میومد جلو . بعدشم وسط فیلم پوستر عوض میشد. حالا بخوام راجب فیلم صحبت کنم میتونم بگم فیلم بینظیر و هماهنگ شده بود .بعد من هنوز نمیدانم آن مرد فلج چطوری بازیگری فلج بودن رو در آورد ، بنظرم یا واقعا فلج بوده که بعیده یا واقعا آنقدر بازیگر حرفه ای بوده که توانسته آنقدر خوب بازی کنه . بنظرم نمره ی ۸,۵ برای این فیلم خوب باشه ✍️متین کاوه | ۱۴۰۵/۰۳/۰۱ فیلم پای چپ من 🦶