جستجوی ""در مجله
${Title}
${OtherInfo}
هیچ خبری یافت نشد!
جستجوی ""در هنرمندان
${LatinTitle}
هیچ هنرمندی یافت نشد!
جستجوی ""در آثار هنری
${SubTitle}
نوشتاری
موسیقی
سینما
هیچ اثر هنری یافت نشد!
0
تاریخی
درام
0 ریویو ثبت شده
1370
1991
در مقایسه با فیلم، سریال پدیدهای متأخر است. در حالی که وجود یک سالن سینما حتی در یک شهر، ساخت یک فیلم سینمایی را توجیه میکند، سریالسازی نیازمند مخاطب عمومی است و از زمانی رونق گرفته که تلویزیون وارد خانههای عموم مردم شده است. در ایران، این اتفاق بعد از انقلاب رخ داد. اگرچه در اواخر دههی چهل و در طول دههی پنجاه هم سریالهایی تولید میشدند، ولی سریالسازی ایرانی را باید محصول انقلاب و حضور گستردهی تلویزیون در زندگی ایرانیان دانست.
مردم ما روایت از تاریخ را دوست دارند و سریالسازها این را خوب میدانند! حال اگر این روایت تاریخی دست روی نقطهای از تاریخ بگذارد که تقریباً اطلاعاتی از آن در کتابها نیست اهمیتش دوچندان میشود. «روزی روزگاری» دقیقاً روی همین نقطه ایستاده است. نقطهای که از آن متنی در دسترس نیست اما امرالله احمدجو با تصویر که تاثیرش بیشتر است به کمک روایت آن دوره آمدهاست.
بهنظر در این سالها اساتید و آهنگسازان و بزرگان موسیقی ما چه مستقیم و چه غیرمستقیم در آلبومها و قطعات بیکلام و باکلام و موسیقی فیلم از موسیقی نواحی بهرهها بردهاند. از جمله اساتید بزرگی مانند ابوالحسن خان صبا، فرهاد فخرالدینی، مجید انتظامی، محمدجلیل عندلیبی، کامبیز روشنروان، شریف لطفی، بابک بیات، جلال ذوالفنون، پرویز مشکاتیان، حسین علیزاده، کیهان کلهر، محمدجواد ضرابیان، محمدرضا درویشی و... . در ادامه بنده مواردی را بهعنوان مثال ذکر میکنم.
روزگار قریب
محمد رسول الله
مختارنامه
سرهنگ ثریا
تاکنون اثر دیگری برای این مؤلف ثبت نشده است.
کپی کردن