جستجوی ""در مجله
${Title}
${OtherInfo}
هیچ خبری یافت نشد!
جستجوی ""در هنرمندان
${LatinTitle}
هیچ هنرمندی یافت نشد!
جستجوی ""در آثار هنری
${SubTitle}
نوشتاری
موسیقی
سینما
هیچ اثر هنری یافت نشد!
2
جنایی
درام
2 ریویو ثبت شده
1990
مرد ایرلندی
سکوت
راننده تاکسی
دارودسته های نیویورکی
هوگو
آخرین وسوسه مسیح
گرگ وال استریت
جزیره شاتر
رفتگان
کازینو
عصر معصومیت
گاو خشمگین
قاتلان ماه گل
رفقای خوب
جنگ رولینگ تندر: یک داستان باب دیلنی از مارتین اسکورسیزی
خیابان های پایین شهر
سلطان کمدی
کوندون
رنگ پول
با این که فیلم چند دهه بعد از پدرخوانده 1 ساخته شده اما چیز چندانی بیش از پدرخوانده در معرفی مافیای ایتالیایی مواد مخدر که زیرپوست شهرهای آمریکا زیست میکنند ندارد. فقط ضرباهنگ تندتر و روح کلی آمریکایی تر است. تنها نکته قابل توجه برام این بود که اسکورسیزی در تازه ترین اثرش "قاتلان ماه کامل" تا چه اندازه از روی دست خودش نوشته! مخصوصا سکانس های آخر. 1. رابرت دنیرو در هر دو فیلم در جایگاه متهم میشینه 2. قهرمان مردد و خودباخته به رابرت دنیرو اشاره میکنه و به عنوان سردسته تبهکاران معرفیش میکنه 3. در هر دو فیلم کاراکتر از قالب داستان خارج میشه و با مخاطب حرف میزنه. در "قاتلان..." خود اسکورسیزی وارد صحنه میشه مخصوصا این سومی خیلی ذهنم رو مشغول میکنه. تاویل من اینه که کارگردان میخواد بگه این داستان نهایتا عادلانه تموم نشده و همه تون به عنوان یه داستان برای سرگرم شدن بهش نگاه میکنید مخصوصا که در دو فیلم بر اساس داستان های واقعی از بی عدالتی های سازمان یافته در جامعه آمریکا ساخته شده ن و در هر دو مورد جنایتکارها به اندازه کافی، به اندازه بزرگی و تعداد جنایت هاشون مجازات نمیشن
به نظرم ضعیف ترین و کم ارزش ترین کار اسکورسیزی
21 گرم
هفت
قطار سریعالسیر نیمهشب
در بارانداز
کپی کردن