هتل بزرگ بوداپست

هتل بزرگ بوداپست داستان کیست؟ داستان مصطفی است؟ داستان موسیو گوستاو است؟ داستان یک نویسنده است که ماجرایی به سراغش آمده و او آن ماجرا را به داستانی تبدیل کرده که حالا بعد از مرگش خواننده ای در یک روز زمستانی شروع به خواندن آن میکند و آنقدر گرم خواندنش میشود که تا صفحۀ آخر نمیتواند زمینش بگذارد؟ یا داستان همین خواننده ایست که در بالا گفتم؟ چون به هر حال شاید اوست که تک تک آن صحنه‌هایی که دیدیم را تصور کرده و دیالوگ هایی که نویسنده روی کاغذ نشانده بود را در دهان شخصیت ها نشانده. پس حتی او هم شایستۀ توجه است. شاید هم داستان خود هتل بزرگ بوداپست است. چه اشکالی دارد؟ تازه منحنی تحول هتل [/شخصیت] هم میتوانیم برایش بکشیم یا از سفر هتل [/قهرمان] حرف بزنیم. همه سفر میکنند و به هتل می‌آیند، ولی چه میشود اگر هتلی خودش به سفر برود؟ از زمانی به زمان دیگر، از جهانی به جهانی دیگر و از مردمانی به مردمان دیگر. داستان خاص و جذابی می‌شود. در قلب و ذهن کسی میماند تا نویسنده ای پیدا شود و آنرا بنویسد. نویسنده وقتی پایش را در هتل گذاشت فکر نمیکرد چنین داستانی نصیبش شود، (از اینجا به بعد هشدار اسپویل) همانطور که زیرو مصطفی هم وقتی برای اولین بار به هتل آمد فکر نمیکرد روزی صاحبش شود. راستش با وجود اینکه این ایده که بگوییم داستان، داستانِ هتل است وسوسه انگیز به نظر میرسد، دوست دارم بین آن پنج گزینه مصطفی را انتخاب کنم. به خصوص بعد از جواب غیرمنتظره و جسورانه‌ای که در انتها به سوال نویسنده داد و گفت هتل را به خاطر همسرش نگه داشته.

قطعا یکی از دلایلی که شاید باعث بشه به دیدن این فیلم برید، دیدن کلکسیون غنی‌ای از بازیگران مطرح هالیوودی در اون هست. بنظر من کلمه کمدی برای این فیلم، اون کمدی عام پسند نیست که لحظه لحظش قهقه بزنید. سبک کمدی این فیلم لبخند ثابتی رو از اول تا پایان خودش به شما هدیه می‌ده و بغضی سکانس‌ها این لبخند به خنده تبدیل می‌شه. نور، تصویر، قاب‌بندی و رنگ مهمترین ویژگی‌های این فیلم هست. البته نباید از سبک فیلمبرداری و کارگردانی خاص وس اندرسن غافل شد. سبکی که شاید پیشتر در استاپ موشن «آقای فاکس» دیده باشید. یک روند سریع و بی‌وقفه در جریان رخ دادن اتفاقات. پس پیشنهادم اینه که سلیقه خودتون رو در ژانر کمدی با این فیلم محک بزنید.

بسم‌الله... خب فیلم کمدی قشنگیه... من و پسرم با هم شاید ده بار دیده باشیم... هر چند وقت یک بار که دنبال فیلم کمدی می‌گردیم به هتل بزرگ بوداپست می‌رسیم... رنگ‌های جادویی، صحنه‌های نوستالژیک، روایت متفاوت، شخصیت‌های داستانی و البته معمایی که باید تا پایان فیلم منتظر بمانی تا حل شود، همگی جذابیت لازم برای نشستن پای یک فیلم کمدی را برایتان به ارمغان می‌آورد...