اگه رمان "فرانکشتاین" رو نخونده باشید جانمایه فیلم را کشف نمیکنید و فقط با یک خوانش فمینیستی کج و کوله از شخصیت و زندگی مری شلی مواجه میشوید. تعریف های اغراق آمیز از رمان فرانکشتاین به نظرم مربوط به جنبه استعاری قدرتمند آن است که ظاهرا برگرفته از واقعیت تلخ زندگی خود مری شلی به عنوان دختر یک فمینیست - که یک ماه بعد از زایمان او میمیرد- و همسر یک آتئیست خیانتکار بوده است. این جنبه های تیره زندگی مری شلی در فیلم خیلی دقیق نمایش داده شده اما چیزی که در فیلم جایش خالی است خود داستان فرانکشتاین و تاویل آن است کیست که ماجرای هیولای فرانکشتاین را بخواند و به قرینه سازی این داستان با نقش انسان و خداوند فکر نکند؟ مری شلی درعنوان فرعی کتابش کلید بزرگی برای فهم اثر به ما میدهد: یک پرومته مدرن! فرانکشتاین داستان بی رحمی و بی عدالتی متولد شده از رحم مدرنیسم است که فرجامی جز انتقام ندارد. برای اینکه ببینید انتقام تا چه اندازه در روح این اثر اهمیت دارد پیشنهاد میکنم رمان "فرانکشتاین در بغداد" را بخوانید. فیلم نشان میدهد زندگی مری شلی در بستر چه بی عدالتی زهرآلودی شکل گرفته که انتقام از چنین جهانی جانمایه داستان اوست. بخش بسیار بسیار ضعیفی که فیلم را نابود کرده پایان بندی آن است که مری شلی نه مثل زنی که اثر بزرگی خلق کرده، بلکه مثل یک موجود احساساتی باز بوسه ای به همسر خیانتکار زن باره اش تقدیم میکند