فیلم رویاها که یکی از آخرین آثار کوروساوا هست با اپیزود جالبی آغاز میشود: یک کودک در هوای بارانی در حالی که آفتاب میتابد از خانه بیرون میرود. مادرش به او هشدار میدهد که بیرون نرود چون این هوا یعنی الآن وقت عروسی روباه هاست و آنها دوست ندارند کسی عروسی شان را ببیند! اما پسرک میرود و عروسی روباه ها را میبیند و از این اپیزود انگار یک هنرمند متولد میشود که در اپیزودهای بعدی مدام درک زیبایی شناختی پیچیده تری از جهان پیدا میکند و در نهایت به سادگی باز میگردد. اما اشاره کوچکی که اینجا میخواهم داشته باشم این است که کوروساوا چطور در اقتباس از یک اثر کاملا غربی یعنی مکبث از عناصر و فضای شرقی خودش استفاده میکند. نقطه ورود دو قهرمان فیلم به جهان کشف و شهود همان هوای آفتابی- بارانی است که کوروساوا از فرهنگ شرقی خودش اخذ کرده. جالب است که در نقاطی از ایران هم میگویند باریدن باران هنگام آفتاب یعنی زمان زاییدن گرگ ها. گستردگی جغرافیایی این دریافت شهودی از ژاپن تا ایران واقعا حیرت انگیز است.

یک شاهکار طبیعت گرایانه فوق العاده. اون قدر دوستش داشتم که بعدا رمانش رو هم خریدم. میگویند "صندلی" غربی ها را از شرقی ها متمایز میکند و بنابراین روسها اگرچه خودشان را از غربی ها جدا میدانند، به آنها بیشتر شبیهند تا شرقی ها. درسو یک شرقی است و کاپیتان یک غربی. درسو زبان طبیعت را بهتر بلد است و میتواند از قوانین طبیعت پیروی کند. چون خودش را مثل یکی از عناصر طبیعت میبیند موفق میشود در سخت ترین شرایط زنده بماند ولی چون "شهر" از قوانین طبیعت پیروی نمیکند زندگی در شهر برای او غیرممکن است. مثل زن قهرمان فیلم "باشو غریبه کوچک" با حیوانات حرف میزند و باور دارد که آنها به حرفش گوش میدهند و یک بار هم که به سمت ببر، این حیوان مقدس، تیراندازی میکند و جراحتی به او میرساند طبیعت او را مجازات میکند و سوی چشمش کم میشود. چیزی که برای یک شکارچی حیاتی است. قطعا فیلم را میتوان در قفسه فیلم های مربوط به تقابل شرق و غرب یا سنت و مدرنیته قرار داد. با اینکه تفنگ یک ابزار مدرن برای شکار است اما در دستان او روح مدرنی ندارد. انگار ادامه دست او یا حتی ادامه نگاه اوست. می‌گویند عثمانی‌ها اولین بار تفنگ را اختراع کردند ولی میازاکی در یکی از آثارش شکل اولیه ای از تفنگ را در دستان ژاپنی ها نشان می‌دهد و این گواهی دوم قابل اعتنا تر است چون باروت اختراع چینی ها بود. در مجموع می‌توانم چنین جمع بندی کنم که تفنگ در دستان درسو او را از طبیعت جدا نمی‌کند.