فیلم سینمایی «قایق‌سواری در تهران» محصول سال ۱۴۰۴ از جمله فیلم‌های راه‌یافته به بخش مسابقهٔ چهل‌وچهارمین جشنوارهٔ فیلم فجر است. این فیلم به کارگردانی «رسول صدرعاملی» و تهیه‌کنندگی «روح‌الله‌ سهرابی» با سرمایه‌گذاری «موسسه تصویر شهر» ساخته شده است. صدرعاملی با برداشتی از نام کتاب شعر «قایق‌سواری در تهران» نوشته «محمدعلی سپانلو»، این فیلم را ساخته است.

«قایق‌سواری در تهران» فیلمی است دربارۀ بازگشت؛ بازگشت به شهر، به آدم‌ها و به خاطره‌هایی که هرگز به پایان نرسیده‌اند. فیلم با یک قرار دانشجویی آغاز می‌شود؛ جمعی از دوستان هم‌دانشگاهی قرار می‌گذارند هر سال در روزهای پایانی اسفند همدیگر را ‌بیینند. یکی از آن‌ها، «مازیار»، در آستانۀ مهاجرت است و دل‌بستگی‌اش به هدیه در این مهاجرت ناتمام می‌ماند. این بخش آغازین با بیانی اسکیس‌گونه و نزدیک به انیمه، حال ‌و هوایی خاطره‌محور و ذهنی دارد؛ گویی گذشته نه یک واقعیت، بلکه تصویری محوشده در حافظه است.

«بازنده» دومین ماحصلِ حرفه‌ای ترکیب دونفره‌ی امین حسین‌پور و احسان ظلی‌پور است. اولی در مقام نویسنده و کارگردان و دومی در جایگاه تهیه‌کننده. «بازنده» را از رمان «زن همسایه» نوشته‌ی شاری لاپنا داستان‌نویس کانادایی اقتباس کرده‌اند. امین حسین‌پور که پس از ساخت فیلم‌های کوتاه مختلف اولین تجربه‌ی خودش را در سریال‌سازی با درام روان‌شناختی «درمانگر» آزمود، در دومین تجربه‌اش ژانر «سیاه» را نه به معنای سیاه‌نمایی که مشخصاً معادل واژه‌ی «نوآر» در فارسی با جزئیات و وسواس بیشتری تجربه کرده است.