برگزیدۀ نشان افتخار جهادگر عرصۀ فرهنگ و هنر، قرار گرفتن در لیست بهترین فیلمسازان ایرانی پس از انقلاب و کسب سه سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی برای «آژانس شیشه‌‌ای»، «به رنگ ارغوان» و «به وقت شام» تنها بخشی از افتخارات ابراهیم حاتمی‌‌کیاست. ابراهیم حاتمی‌‌کیا متولد 1340 و فارغ‌‌التحصیل رشتۀ فیلمنامه‌‌نویسی از دانشکدۀ سینما و تئاتر است. او بعد از تجربۀ فیلمسازی آماتور با فیلم‌‌های 16 میلی‌‌متری، در سال 1365 اولین سینمایی خود به نام «هویت» را ساخت که نشانه‌‌هایی از یک استعداد جوان داشت. حاتمی‌کیا سپس «دیده‌‌بان» را در سال 1367 و «مهاجر» را در سال 1368 ساخت. دو فیلمی که قهرمان‌‌هایی واقعی و ملموس داشتند و به دور از شعارزدگی برخی آثار جنگی مرسوم آن دوره بودند. حاتمی‌‌کیا با «از کرخه تا راین» سیر ساخت فیلم‌‌های شهری اما جنگی را آغاز کرد. «بوی پیراهن یوسف» و «آژانس شیشه‌‌ای» نیز از همین دسته‌‌اند که منتقدان «آژانس شیشه‌‌ای» را نقطۀ اوج کارنامۀ حاتمی‌‌کیا می‌‌دانند. حاتمی‌‌‌کیا گرچه با «بادیگارد»، «روبان قرمز»، «به وقت شام»، «ارتفاع پست» و حتی «دعوت» مورد توجه منتقدان و مخاطبان بود، اما آثاری چون «جهنم سبز»، «به نام پدر»، «خروج»، «موج مرده» و سریال «حلقۀ سبز» روزهای افول او را رقم زدند.

9.8

نام لاتین هنرمند : Ebrahim Hatamikia
ملیت هنرمند: ایرانی
شهر زادگاه: تهران
کشور زادگاه: ایران
سال تولد (شمسی-میلادی): 1340 - 0
سال درگذشت (شمسی-میلادی): 0 - 0

نقل قولی برای این هنرمند ثبت نشده است!

حاشیه ای برای این هنرمند ثبت نشده است!

تاکنون نظرسنجی‌ای برای این هنرمند ثبت نشده است.

آثار شاخص ابراهیم حاتمی‌کیا

همزمان با تشییع پیکر سید حسن نصرالله، کارن همایونفر، آهنگساز مشهور سینمای ایران، با انتشار آلبوم «سیدالأمة» به بدرقه‌ی پیکر زنده‌ترین شهید تاریخ معاصر و مبارز راه انسانیت رفت. همایونفر پیشتر برای موسیقی متن فیلم‌هایی چون «بادیگارد»، «به وقت شام»، «قلب رقه» و «اسفند» که همگی در ژانر مقاومت جای می‌گیرند، علاقه‌ی خود را به انتشار آثار موسیقایی در این حوزه نشان داده بود.

  • 0
  • 0
0
در مجموع خوب و تماشایی

حاتمی‌کیا تاریخی‌ساز نیست، ملودرام‌ساز است و قهرمانی‌ساز، و هوشمندی او نیز در همین است که اولین فیلم/سریال عظیم تاریخی‌تمدنی خود را به شیوه‌ی قهرمانی و به‌خصوص ملودرامیک ساخته است؛ همین نکته برگ برنده‌ی او در «موسی کلیم‌الله» است. به جز این نکته، بازی تماشایی و فوق‌العاده‌ی مریلا زارعی (که به تنهایی بسیاری از ضعف‌های فیلم را جبران می‌کرد)، مدیریت فیلمبرداری درخشان تورج منصوری، جلوه‌های بصری قابل قبول علیرضا واعظ، موسیقی دلپذیر کارن همایونفر، چهره‌پردازی دیدنی شهرام خلج (مخصوصا در پردازش چهره کاهن)، بازی خوب فرهاد آییش (در نقش منفی‌اش)، ارجاعات هوشمندانه و درست و جالب فیلمنامه و در آخر باید اشاره کنم طراحی لوگو و نشانه‌ی بسیار استادانه‌ی استاد مسعود نجابتی (که به نوعی نمایش دور بازوی برجسته‌ی گرافیک و تایپوگرافیک امروز ایران هم هست) و... از جمله عواملی هستند که باعث‌شده‌اند این فیلم یک تجربه‌ی موفق و قابل اعتنا در سینمای امروز ایران باشد و نمره‌ی قبولی را بگیرد. حقیقت این است که فیلم در سکانس آغازینش چندان گیرا و قدرتمند نبود و وقت تماشا، به من به عنوان یک مخاطب دلهره‌ی این را داد که قرار است شاهد اثری تصنعی و ضعیف باشم، ولی در ادامه‌ی فیلم، «موسا»ی حاتمی‌کیا در مجموع یک فیلم موفق و تماشایی بود که اکنون از دیدنش خوشحال و سرحالم.


33 فیلم راه‌یافته به بخش مسابقه‌ی «سینمای ایران» و چهار انیمیشن بخش «پویانمایی» در چهل‌وسومین جشنواره فیلم فجر، از سوی دبیر جشنواره معرفی شدند. طبق اعلام دبیر جشنواره، ۱۳ فیلم از این میان به عنوان کارگردان ‌اول در بخش فیلم‌اولی با هم رقابت می‌کنند.