مجله میدان آزادی: نام «برادران کوئن» در سینمای آمریکا و جهان، نام‌های ماندگاری هستند. برادران کوئن، دو فیلم‌ساز برنده اسکار که آثاری چون «فارگو»، «لبوفسکی بزرگ»، «جایی برای پیرمردها نیست» و «شهامت واقهی»، همیشه با هم فیلم ساختند و تک رویشان در سال‌های اخیر موفقیت زمانی که با هم کار می‌کردند را نداشت. خبری بخوانید از مصاحبه جدید این دو برادر با خبرگزاری فرانسه:
به گزارش سرویس خبر مجله میدان آزادی، جوئل و ایتان کوئن در گفت‌وگو با خبرگزاری فرانسه در جشنواره فیلم لومیر در شهر لیون فرانسه، جایی که دو برادر جایزه یک عمر دستاورد هنری دریافت کردند، تایید کرد که ساخت فیلم مشترک جدید در برنامه آن‌ها قرار دارد.
جوئل توضیح داد: «چندین کار مختلف داریم که در چیزی که خودمان به آن کتابخانه می‌گوییم، نگه داشته‌ایم؛ کارهایی که قبلا نوشته‌ایم. در کنار آن‌ها، ایده‌های دیگری هم داریم که به نوشتن فیلمنامه درباره‌شان فکر کرده‌ایم، اما هیچ‌وقت فرصت نکرده‌ایم سراغشان برویم. بنابراین هنوز تصمیم نگرفته‌ایم.»
او همچنین به گمانه‌زنی‌ها درباره بروز اختلاف میان خود و برادرش واکنش نشان داد و گزارش‌های اختلاف میان خودش و برادرش را رد کرد و گفت: «این تصور وجود داشت که نوعی شکاف میان ما به وجود آمده یا اتفاقی افتاده که باعث جدایی‌مان شده است. در واقع، اصلا موضوع این نیست.»
آخرین فیلم بلندی که این دو برادر به صورت مشترک ساختند، فیلم سینمایی وسترن «تصنیف باستر اسکراگز» محصول نتفلیکس در سال ۲۰۱۸ بود؛ فیلمی که سه نامزدی اسکار به دست آورد.
از آن زمان، هر یک مسیر جداگانه‌ای را در سینما دنبال کرده‌اند. جوئل کوئن فیلم سیاه‌وسفید «تراژدی مکبث» را با بازی دنزل واشینگتن و فرانسیس مک‌دورمند کارگردانی کرد که اقتباسی از نمایشنامه شکسپیر بود و اتان کوئن با همسرش و همکار دیرینه‌اش تریشیا کوک، در ساخت دو کمدی جنایی «عروسک‌های فراری» و «هانی، انجام نده!» همکاری کرد که در هر دو فیلم مارگارت کوالی بازی کرده است.
البته این نخستین بار نیست که برادران کوئن از احتمال همکاری دوباره صحبت می‌کنند. وب‌سایت «پلی‌لیست» در آگوست ۲۰۲۵ گزارش داده بود که اتان کوئن توضیح داده است بازنشستگی موقت او زمینه‌ساز فعالیت جداگانه آن‌ها شده و اختلاف شخصی در میان نبوده است. او همچنین گفته بود که این دو پیش‌تر فیلمنامه‌ای مشترک نوشته‌اند و تلاش می‌کنند برنامه‌های کاری‌شان را با یکدیگر هماهنگ کنند.
اتان کوئن همچنین در گفتگو با خبرگزاری فرانسه از تعریف محدود هالیوود از سرگرمی جریان اصلی انتقاد کرد و گفت: «با نوعی پدیده فرهنگی عجیب روبه‌رو هستیم؛ اینکه فیلم‌های جریان اصلی حالا عمدتا به فانتزی محدود شده‌اند: فانتزی، علمی‌تخیلی، وحشت، کتاب‌های مصور و انواع دیگر آثار فانتزی. این برای ما ناراحت‌کننده است، چون هیچ‌وقت جذب چنین چیزهایی نشده‌ایم.»
او در کنار احتمال همکاری دوباره با برادرش، یک فیلم بلند مستقل نیز در دست ساخت دارد. این فیلم با عنوان «سرباز پیک» (Jack of Spades)، اثری معمایی با حال‌وهوای گوتیک است و جاش اوکانر، فرانسیس مک‌دورمند، لسلی منویل و دامیان لوئیس در آن بازی می‌کنند؛ بنابراین، برادران کوئن در این سال‌ها بی‌کار نبوده‌اند.
کوئن‌ها گفتند چند ایده برای فیلم‌هایی با داستان‌هایی در مینیاپولیس در ذهن دارند؛ شهری که پیش‌تر فیلم‌های «فارگو» و «مرد جدی» را در آن ساخته‌اند. جوئل کوئن در واکنش به درخواست همسرش، فرانسیس مک‌دورمند، برای تکمیل سه‌گانه‌ای غیررسمی با محوریت این شهر، با شوخی گفت شاید بتوانند خواسته او را برآورده کنند.
آن‌ها احتمال ورود جدی به دنیای تلویزیون را رد کردند؛ هرچند تهیه‌کنندگی اجرایی اقتباس تلویزیونی «فارگو» را برای شبکه اف‌ایکس بر عهده داشته‌اند.
بخش مهمی از صحبت‌های جوئل کوئن به آینده صنعت سینما و پیامدهای ادغام شرکت‌های بزرگ اختصاص داشت. او در واکنش به ادغام پارامونت و برادران وارنر گفت تمرکز تعداد بیشتری از استودیوها در دست یک یا چند شرکت، اتفاق مثبتی نیست؛ زیرا رقابت نه‌تنها بازار را به حرکت درمی‌آورد، بلکه فرصت ساخت فیلم‌های متفاوت را نیز فراهم می‌کند.
کوئن همچنین درباره تأثیر پلتفرم‌های پخش آنلاین بر سینما موضعی دوگانه داشت. او یادآوری کرد که گسترش ویدئوی خانگی در دهه ۱۹۸۰ به رشد حرفه‌ای فیلم‌سازان مستقلی مانند خودش کمک کرد و مخالفت مطلق با شیوه‌های تازه توزیع فیلم را منطقی نمی‌داند. بااین‌حال، تأکید کرد که هیچ‌چیز جای تجربه تماشای فیلم در سالن سینما، در کنار دیگر تماشاگران، را نمی‌گیرد.
جوئل درباره دلیل بی‌علاقگی‌شان به ساخت سریال گفت: «برای اینکه بتوانید در این قالب موفق باشید، باید ساختار آن را به‌خوبی درک کنید. اما این چیزی نیست که ما انجام می‌دهیم. ذهن ما داستان‌ها را به این شکل نمی‌بیند.»
جوئل کوئن در بخش دیگری از صحبت‌هایش، ایده جایگزینی فیلمنامه‌نویسان با هوش مصنوعی را رد کرد، اما نسبت به گسترش تصاویر تولیدشده با رایانه هشدار داد. به اعتقاد او، استفاده روزافزون از هوش مصنوعی و جلوه‌های دیجیتال ممکن است سینما را بیش‌ازپیش به انیمیشن شبیه کند و بخشی از زیبایی و ظرافت روش‌های سنتی فیلم‌سازی را از بین ببرد. او برای نمونه به فیلم «تقاطع میلر» اشاره کرد؛ جایی که حرکت کلاه در نمای آغازین با استفاده از سیم‌های نازک و به‌صورت علی ساخته شده بود. کوئن معتقد است چنین صحنه‌ای اگر امروز با روش‌های دیجیتال تولید می‌شد، احتمالاً زیبایی نسخه اصلی را نداشت.
غیبت برادران کوئن به‌عنوان یک زوج فیلم‌ساز، خلأ قابل‌توجهی در سینمای آمریکا ایجاد کرد. اکنون به نظر می‌رسد این همکاری ماندگار، ممکن است بار دیگر در سینما تکرار شود.