مجله میدان آزادی: فیلم کوتاه «خون» به کارگردانی «وحید مباشری» و «اسما درویش‌خوب» در چهل‌و‌سومین جشنواره فیلم کوتاه به نمایش درآمده است. در این صفحه از پرونده «جشنواره فیلم کوتاه تهران» به سراغ نقد، بررسی و تحلیل این اثر رفته‌ایم. ریویوی آن را به قلم امیر یغمایی بخوانید:
«… خون»
فیلم تجربی همواره یکی از بخش‌های مناقشه‌برانگیز جشنواره فیلم کوتاه بوده است؛ از نحوۀ انتخاب فیلم‌ها، که گاه حضور آثاری با قابلیت اکران در بخش داستانی، پرسش‌هایی را دربارۀ معیارهای انتخاب برمی‌انگیخت، تا بحث دربارۀ کم‌وکیف آموزش فیلم‌سازی تجربی در ایران. امسال اما، دست‌کم با تماشای باکس شمارۀ ۱ فیلم‌های تجربی، می‌توان گفت بخش فیلم‌های تجربی این دورۀ جشنواره از مناقشه‌های مذکور دور بوده است.
فیلم «…خون»، ساختۀ «وحید مباشری» و «اسما درویش‌خوب» را می‌توان بی‌اغراق یکی از درخشان‌ترین فیلم‌های کوتاه تجربی ادوار اخیر جشنواره دانست.
«...خون» که از داستان کوتاه «سه قطره خون» صادق هدایت الهام گرفته است، بی‌آنکه در دام وسوسه بازگویی یا تفسیر داستان بیفتد، اوهام شخصیت را با تکنیک کلاژ به تصویر می‌کشد و از این طریق، داستان «سه قطره خون» را به کاوشی در زیبایی‌شناسی ریتم بدل می‌کند.
پوستر فیلم کوتاه «خون» به کارگردانی «وحید مباشری» و «اسما درویش‌خوب»
در داستان هدایت، روایت از منظر ذهنی شخصیتی گرفتار اوهام پیش می‌رود؛ ازاین‌رو نمی‌توان با قطعیت داوری کرد که آنچه شخصیت می‌بیند، واقعیتی بیرونی است یا برساختۀ ذهن او. فیلم نیز با بهره‌گیری از همین زاویه دید، نه صرفاً آنچه را راوی می‌بیند، بلکه شیوه دیدن او را به تصویر می‌کشد. به بیان دیگر، «…خون» بازنمایی جهان ذهنی راوی داستان است.
بااین‌حال، مزیت فیلم به انتخاب سوژه و شیوه تجربه بصری آن محدود نمی‌شود. تسلط بر تکنیک تصویرسازی، تنظیم ریتم و استفادۀ سنجیده از صدا، به خلق اثری هارمونیک انجامیده است که بی‌نیاز از اطوارهای تجربی‌نما، برای مخاطب آشنا با فرامتن اثر، تصویری از گستره امکانات اقتباس و تجربه‌های زیبایی‌شناختی برآمده از آن ترسیم می‌کند. برای تماشاگری هم که با منبع اقتباس آشنایی ندارد یا اساساً به این مقوله علاقه‌مند نیست، «…خون» می‌تواند تجربه‌ای از حظ بصری و غرق‌شدن در امکانات زیبایی‌شناختی تصویر متحرک باشد.