آمریکایی آرام

فیلم بسیار خوبی بود ولی من دوست دارم با تعابیر شفاف گراهام گرین که فولادوند ترجمه کرده روبرو بشوید. واقعا تکان دهنده است. در آخرین فرازهای رمان، جایی که قول و قرار برای کندن کلک پایل گذاشته شده است و او بی خبر از همه جا برای آخرین بار مهمان فاولر است ناگهان صمیمیت بی نظیری از خودش نشان میدهد، در دلش را باز میکند و از خاطرات کودکی اش میگوید و از همه مهمتر خیلی بی رودربایستی درباره قربانیان بی گناه و غیرنظامی بمبگذاری طرح ریخته شده توسط آمریکایی ها (که توسط نظامیان وابسته شان در ویتنام جنوبی- ظاهرا به صورت غیرعمدی- اشتباه اجرا میشود) نظرش را میگوید: پایل گفت: «ویتنامی‌های معمولی را باید تلفات جنگ دانست. البته اسباب تأسف شد ولی آدم تیرش همیشه به هدف نمی‌خورد و به هر حال در راه مقصود صحیحی مُردند.» گفتم: «اگر مادرت هم که آن شیرینی‌ها را می‌پخت این بلا به سرش آمده بود باز هم همین را می‌گفتی؟» نکته ای سطحی و زودیاب بود و او اعتنائی به آن نکرد. گفت:«به تعبیری می‌شود گفت به خاطر دموکراسی مُردند.» گفتم: «نمی‌دانم چطور می‌شود این را به یک ویتنامی فهماند!»

بیشتر کمتر

آمریکایی آرام

گزارش تصویری: اکران «آمریکایی آرام» با حضور «مینو خانی» در چهارشنبه‌های «سینمای اقتباسی» رویداد «نقد و تماشا»

گزارش: «آمریکایی آرام»؛ روایتی از فریب «نجات» یک ملت | تصویری از جامعه‌ای گرفتار در میان قدرت‌ها

فراخوان: اکران و نقد فیلم سینمایی «آمریکایی آرام» در چهارشنبه‌های «سینمای اقتباسی»، با حضور «مینو خانی»

آثــــار مشابه

اشتراک گذاری