جستجوی ""در مجله
${Title}
${OtherInfo}
هیچ خبری یافت نشد!
جستجوی ""در هنرمندان
${LatinTitle}
هیچ هنرمندی یافت نشد!
جستجوی ""در آثار هنری
${SubTitle}
نوشتاری
موسیقی
سینما
هیچ اثر هنری یافت نشد!
0
درام
0 ریویو ثبت شده
1975
استاکر
سولاریس
آندری روبلف
نوستالژیا
کودکی ایوان
حاصل کار کلاری در «آدمفروش» یک مجموعه عکس بینهایت زیباست. فریم به فریم فیلم او حسابشده و فکرشده، متوازن و چشمنواز است. نورپردازی به دقیقترین شکل ممکن انجام شده و حتی صحنههای مربوط به آشپزخانهی تاریک خانهی قدیمی در نهایت زیبایی طراحی شدهاند. کلاری با انتخاب لوکیشن یک خانهی قدیمی، بهترین قابهای ممکن را از معماری اصیل ایرانی نشان داده است.اما گذشته از قدرت کمنظیر فیلم «آدمفروش» از نظر زیباشناسی بصری، این اثر از نظر پیرنگ و فیلمنامه و کارگردانی خیلی میلنگد. شخصیتپردازیها کامل نشدهاند و انگیزهی بعضی کنشهای شخصیتها واضح نیست.
وقتی از فیلمهای دارای ارزش آهستگی سخن میگوییم یعنی قرار است فیلمی ببینیم که حوصلهمان سر برود؟ یعنی قرار است یک فیلم طولانی قدیمی سیاهسفید عجیب غریب و بیسَروتَه با ریتمی کند ببینیم، که لابد از فلسفههای عجیبی حرف میزند که فهمیدنش کلی مقدمه لازم دارد و بیشتر مناسب نیمهشبهای شبکه چهار و آدمهای حوصلهسربر است؟
فیلمهایی که اینجا معرفی میکنم بهطور خاص در یک زیرگروه نمیگنجند، از هالیوودی تا روشنفکری، از تراژدی تا کمدی و از کلاسیک تا جدید در میانشان هست. اما یک وجه مشترک دارند: تأمل در اکنون. البته این اکنون از آن مدل اکنونهایی نیست که کتابهای موفقیت تبلیغش را میکنند؛ مثل امروز را زندگی کن، گذشته را دور بینداز، به فردا محل نگذار و اکنون را بچسب. این فیلمها دعوت به آهستگی و تأنی هستند برای توجه به زندگی بهمثابه موضوعی قابل مکث، قابل نگریستن.
قول های شرقی
نفوذ
میرا
خلبان: مبارزه برای نجات
کپی کردن