جستجوی ""در مجله
${Title}
${OtherInfo}
هیچ خبری یافت نشد!
جستجوی ""در هنرمندان
${LatinTitle}
هیچ هنرمندی یافت نشد!
جستجوی ""در آثار هنری
${SubTitle}
نوشتاری
موسیقی
سینما
هیچ اثر هنری یافت نشد!
0
خانوادگی
جنایی
عاشقانه
0 ریویو ثبت شده
1396
بهترین کارگردان
بهترین بازیگر مرد درام
بهترین بازیگر زن درام
1395
کارگر ساده نیازمندیم
سریال دلدادگان
دل
نیسان آبی
گیسو
نیوکمپ
خیابان جمهوری
یزدان
آینه بغل
دنیای پر امید
من سالوادور نیستم
زندگی جای دیگریست
در اولین ریویوی مکتوب پرونده فیلم فجر امسال مجله میدان آزادی، «مجید اسطیری» -نویسنده و منتقد- سراغ نقد فیلم سینمایی «قایق‌سواری در تهران» ساختۀ «رسول صدرعاملی» رفته است. در این فیلم بازیگرانی از جمله پیمان قاسم‌خانی، سحر دولتشاهی، محمد بحرانی، کاظم نوربخش و... به ایفای نقش پرداخته‌اند.
شب یلدا در فرهنگ ایرانی به شیوه‌های گوناگون با هنر و ادبیات نسبت پیدا می‌کند. به مناسبت شب یلدا در این مطلب یک صفحه درخشان از صفحات تاریخ خوشنویسی ایرانی را با هم مرور می‌کنیم
هوشنگ ابتهاج در میانه‌ی سنت و تجدد ایستاده بود و هم به شیوه‌ی نیمایی شعر می‌نوشت و هم غزل می‌گفت و بدون تردید نیما یوشیج و شهریار بر او تأثیر فراوانی گذاشته‌اند که «تاسیان» و «سیاه‌مشق» گواهی بر این مدعاست.
برای سالروز درگذشت حسین منزوی شاعر مشهور و محبوب دو مطلب برای شما فراهم کرده‌ایم، یکی تک‌نگاری حسین منزوی با نگاهی به شعر و زندگیاش که پیش از این منتشر شد و یکی هم این مطلب که گزیده ده غزل از بهترین غزل‌های عاشقانه حسین منزوی است. برای اینکه این فهرست دقت بالاتری داشته باشد، از خانم اعظم سعادتمند که خود از غزل‌سرایان و عاشقانه‌سرایان موفق ایرانی است و با شعر منزوی نیز انس و آشنایی بسیاری دارد خواهش کردیم نگارش این مطلب را بر عهده بگیرند.
به بهانه روز جهانی نابینایان فرصتی فراهم شده تا از رهگذر سینما به زندگی و تجربه نابینایی هم‌نوعان نابینا و کم‌بینای خود بنگریم. در انتخاب فیلم‌های این فهرست سعی کردیم تا تنوع داستان‌ها و زاویه‌دیدهای متفاوت درباره نابینایان را درنظر بگیریم. دو فیلم از سینمای ایران و سه فیلم از سینمای آمریکا، هند و دانمارک انتخاب شده است که همه آن‌ها می‌توانند یک پیشنهاد جدی و جذاب برای تماشا و تفکر در چنین روزی باشند. با این فهرست همراه باشید.
انتخاب بهترین‌های یک شاعر کار آسانی نیست، مخصوصا از شاعری بسیارگو که بیش از شعرهای بسیار خود هواداران و منتقدان بی‌شمار دارد. این است که در این انتخاب بلندپروازی نکردیم و بیشتر به نقل مشهورترین شعرهای زیبای عاشقانه‌ی استاد شهریار اکتفا کردیم و فقط چند انتخاب را به کمترشنیده‌ها اختصاص دادیم. این گزیده نیز نه بهترین شعرهای شهریار، بلکه ده شعر از بهترین عاشقانه‌های شهریار است.
اگر در تعریف قصه‌ی گیلدخت بگوییم داستان عشق دختری از شاهزادگان قجری به یکی از رعیت‌زاده‌های باجنم است که الی ماشاالله فیلم و سریال در این موضوع ساخته شده و اصلاً همین یکی دو سال پیش بازیگر نقش اول گیلدخت یعنی میترا رفیع، سریال «بی‌همگان» را روی آنتن داشت که در آنجا هم دختر سرمایه‌داری بود که عاشق پسر فقیر اما نابغه‌ی دانشگاه می‌شود! در هر دو سریال هم دختر با مخالفت سرسختانه‌ی پدرش و موانعی که او برای معشوق بیچاره می‌تراشد مواجه می‌شود.
در دهه‌ی 80 خورشیدی که هنوز تلویزیون برای مخاطبانش تره خرد می‌کرد، چند مناسبت داشتیم که واجب بود برای آن‌ها سریال‌هایی اصطلاحاً خیابان‌خلوت‌کن ساخته بشود: رمضان، نوروز و محرم. حالا حسابش را بکنید سال 81 که نوروز آن با محرم مصادف شده‌بود، دست‌اندرکاران امر سریال چه آزمون سختی در پیش داشتند! و «شب دهم» برای یک چنین موقعیتی ساخته شد؛ نوروز_محرم سال 1381. سریالی که نمی‌توان موفقیتش را پای خوش‌اقبالی گذاشت
درون‌مایه‌ی سریال «پدر»، تقابل دو جبهه‌ی حق و باطل است. جبهه‌ی حق، خانواده‌ی تهرانی است: خانواده‌ای طرفدار نظام، داخل دستگاه حکومت، مذهبی و پول‌دار که پسری صالح تحویل جامعه داده‌اند. و جبهه‌ی باطل خانواده‌ی ثروتمند، غیرمذهبی و نابسامان شریفی است که دختری لاابالی تربیت کرده‌اند. این دوقطبی در تمام سریال، به مستقیم‌ترین شکل ممکن جریان دارد؛ تا جایی که پسر صالح، ناجی دختر لاابالی می‌شود و نه‌تنها خود او، که خانواده‌اش را نجات می‌دهد.
تقلید کورکورانه از نوشته‌های نویسنده‌های بزرگ، گاهی یک اثر اجتماعی را به طنزی مبتنی بر هجویات تبدیل می‌کند. آثار اقتباسی مانند باقی آثار می‌توانند در پیوستاری از فاخر-مبتذل قرار گیرند. طبیعتاً قضاوتِ این که سریال تلویزیونی «آوای باران» با دنباله‌روی از ایده‌ی داستانی «الیور توئیست» دقیقاً در کدام نقطه از این پیوستار قرار گرفته، از فردی به فرد دیگر متفاوت است، اما با این حال شاید بتوان نکات انتقادی مشترک بسیاری داشت.
احتمالاً خیلی‌ها مثل من به‌خاطر «سرخ‌پوست» سراغ دیدن سریالش رفتند و احتمالاً آن‌ها هم دست خالی برگشته‌اند. «آکتورِ» جاویدی در سبک معماگونه‌اش مثل «سرخ‌پوست» موفق نیست بلکه ناقص و سرهم‌بندی‌شده است و در بخش درام هم همان پیرنگ و شخصیت‌پردازی و حرف‌های تکراری سریال‌ها و فیلم‌های امروز ایرانی را می‌زند.
ممنوعه
قلب یخی
کپی کردن