از خبرنگاری در فرانسه و تهیه مستند‌های مربوط به بازگشت امام خمینی به ایران گرفته تا فیلمسازی و تاسیس شرکت‌های پخش فیلم را در کارنامه‌اش دارد. رسول صدرعاملی هرچند کارهای مستند و تجربی مختلفی ساخته بود، اما فعالیت حرفه‌ای خود را در سینما با تهیه‌کنندگی فیلم «خونبارش» (۱۳۵۹) به عنوان اولین پروژه سینمایی پس از انقلاب آغاز کرد و دو سال بعد، اولین فیلم خود در جایگاه کارگردان را با نام «رهایی» ساخت. این تهیه‌کننده وکارگردان، میلاد فیلم را که نخستین شرکت ایرانی تولید و توزیع فیلم سینمایی پس از انقلاب اسلامی به‌شمار می‌رود، در سال ۱۳۵۸ تأسیس کرد و نقشی مهمی در حمایت از سینمای بخش خصوصی ایران ایفا کرد. رسول صدرعاملی همچنین موسس مؤسسه بین‌المللی فیلمیران است که بزرگترین توزیع‌کننده فیلم در کشور محسوب می‌شود. از آثار سینمایی او می‌توان به سه گانه «دیشب باباتو دیدم آیدا»، «من ترانه ۱۵ سال دارم» و «دختری با کفشهای کتانی» اشاره کرد.

8.0

نام لاتین هنرمند : Rasoul Sadrameli
ملیت هنرمند: ایرانی
شهر زادگاه: اصفهان
کشور زادگاه: ایران
سال تولد (شمسی-میلادی): 1333 - 1953
سال درگذشت (شمسی-میلادی): 0 - 0

نقل قولی برای این هنرمند ثبت نشده است!

در زمان تحصیلش در مونت پلیه ی فرانسه به اصلی‌ترین گزارشگر بین‌المللی اخبار مربوط به اقامت امام خمینی در نوفل لو شاتو تبدیل شد

تاکنون نظرسنجی‌ای برای این هنرمند ثبت نشده است.

زیبا صدایم کن، اقتباسی آزاد از رمان فرهاد حسن‌زاده از سرشناس‌ترین رمان‌نویسان نوجوان ایرانی است‌. فیلم با وجود اشتراکات بسیار میان درون‌مایه، طرح داستانی و شخصیت‌پردازی‌های رمان، کاملاً متعهد به پیرنگ داستانی آن نیست. موضوع اصلی این رمان معضلات کودکان بدسرپرست است و فیلم‌نامه‌نویسان این اثر، برای بهتر جلوه دادن این موضوع و آسیبی که زیبا در نبود پدرش دیده است تاحدی سناریو را تغییرداده‌اند. 

  • 0
  • 0
2
یک اقتباس بد

به نظرم هر کس قبل از دیدن فیلم رمان فرهاد حسن زاده رو خونده باشه ضد حال میخوره چون خیلی خیلی اقتباس فرق داره با رمان. نه تنها به قصه، که اصلا روح رمان رو هم بهش وفادار نبوده


  • 0
  • 0
6
معمولی و قابل قبول

یک عاشقانۀ ملایم، که به یک بار دیدن می‌ارزد از نظر میزان هنری بودن، حال و هوا و فضا، سادگی پیرنگ، ریتم ملایم، حتی طبقه‌ای از جامعه که روایتش می‌کند (متوسط به بالا)، میزان کمدی بودن و عاشقانه بودن و... بسیار با فیلم استخر قابل مقایسه است.


  • 2
  • 0
8
بهانه هایی برای تحمل کردن تهران

با این که تهران یه شهر غیر قابل تحمله ولی این فیلم واقعا یه حس مثبت نسبت به تهران به مخاطب القا میکنه. خود تصور عینی قایق سواری کردن در تهران با نشون دادن چند باره تصویر مسیریاب های هوشمند به خوبی بازنمایی شده. البته طنز فیلم فقط طنز موقعیت نیست و خیلی جاها هم با طنز کلامی مخلوط شده. مثلا توی همون همراهی پیمان قاسم خانی با دختره، بار طنز خیلی جاها بر دوش دیالوگهاست، نه اینکه در ذات موقعیت باشه.


تاکنون خبری درباره این هنرمند ثبت نشده است.