این فیلم کاملا فیلم تمیز و درستیه، شخصیت‌پردازی هم دقیقه ولی برای شخص من خیلی پایان‌بندی دردناکی داشت. یعنی کلا به فضای روحیم نمی‌خورد. من ترجیح میدم فضای کارهای نعمت‌الله یه چیزی باشه مثل وضعیت سفید که قحطی و سختی و غصه‌‌های دوره جنگ رو فانتزی و شاد نشون میده. حتی رگ خواب هم با اینکه تلخ بود ولی پایان‌بندی طوری بود که چون شخصیت بیدار می‌شد آدم بهتر دوستش داشت اما شعله‌ور واقعا تا ته استحاله یه آدم میره، حتی رابطه پر از کینه پدر و پسری، همه زیادی دردناکه. برای هرکس با هر شرایط روحی خوب نیست.

انسان‌های اخلاق‌مدار وقتی مورد حسادت قرار می‌گیرند کلاهشان را قاضی می‌کنند و به یاد خود می‌آورند که آیا واقعا من به قدری کارهای ارزشمند کردم که اینطور مورد حسادت قرار بگیرم؟ و چه بسا خود من هم بسیار حسادت کردم. اما انسان‌های خودشیفته که خود را مبری از هر خطایی می‌دانند حسادت خود را نمی‌بینند و دائم خود را در مسابقه‌ی رقابت جویانه‌ای با دیگران می‌بینند. این حکایت شخصیت اصلی این فیلم است‌. همه‌ی انسان‌ها رذیله‌ی حسادت در وجودشان هست مگر آنکه بر آن فائق شده باشند. برای همین اکثرا با شخصیت فیلم همذات پنداری می‌کنند اما لحظه‌های پایانی فیلم ما را در این قضاوت اخلاقی قرار می‌دهد که اگر نیمه‌ی پنهان وجودمان را کنترل نکنیم کارمان به کجا می‌رسد؟

واقعا توی هیچ فیلمی یه آدم "عقده ای" به این خوبی شخصیت پردازی نشده. خیلی از ما همین کلمه رو فقط به عنوان فحش میشناسیم در صورتی که بهش باید به عنوان یه مشکل روانشناختی - اخلاقی نگاه کرد. خیلی از ما شکست ها رو نمیتونیم هضم کنیم و اینا در وجودمون تبدیل به کمپلکس های روانی میشه. موفقیت نعمت الله توی اینه که مثل یه تراژدی کامل آخر فیلم این حس کاتارسیس رو توی مخاطب ایجاد میکنه که "مبادا من بذارم شکست های زندگیم ازم یه آدم عقده ای بسازه!"

«وضعیت سفید» کامل‌ترین سریال در خصوص انتقال حس و حال خانواده‌ها در پشت صحنه جنگ تحمیلی هشت ساله‌ست. سریالی که در اکثر سکانس‌ها مخاطب با معاشرت‌ها و اتفاقات و دیالوگ‌های اون هم‌ذات پنداری میکنه. نکته مهم اینکه حسی منتقل میکنه که انگار در هر سکانسش کاملا حضوری یه گوشه لوکیشن نشستی و داری تماشا میکنی. خیلی لذت بخشه

من در مجموع با فیلم حال کردم اما یه کلیشه بد توی فیلم بود اونم این که اولین باری که نماز میخونه فوری براش یه اتفاق خوب میفته در صورتی که زندگی واقعی هرگز این جوری نیست. بله ممکنه خدا به هر دلیلی به یه بنده ش حال بده با اولین عبادت، اما معمولا باید در خونه خدا رو اون قدر بکوبی که موقع ناامید شدن بالاخره در باز بشه. من که این طوری فکر میکنم.

رگ خواب چند ویژگی شاخص دارد: اول اینکه یکی از مهم‌ترین و پرنفوذترین پدران غایب سینمای ایران را دارد. دوم اینکه به شکل کاملا حساب شده و بدون بزرگ‌نمایی به معضلات زنان بعد از طلاق می‌پردازد. سوم اینکه روند تغییر شخصیت‌ها از خام به پخته و از مثبت به منفی را به بهترین شکل نشان می‌دهد. چهارم که مهم‌ترین ام هست اینکه با وجود روند اضمحلال شخصیت(های) اصلی فیلم، وقتی فیلم تمام می‌شود متوجه می‌شویم حالمان به طرز خوبی بد شده است. هیچکس مثل حمید نعمت‌اله نمی‌تواند به این خوبی حال مخاطبانش را بد کند!