بهار سال ۱۲۶۶ شمسی در مشهد متولد شد و بعد از فوت پدرش به‌جای او به ملک‌الشعرایی آستان قدس رسید. حوزۀ فعالیت‌ او به دو بخش سیاسی و ادبی تقسیم می‌شود که البته این دو در زندگی او با هم مرزهای مشترکی دارند. او از نوجوانی به جمع آزادی‌خواهان پیوست و از مبارزان انقلاب مشروطه بود. بعدها به نمایندگی مجلس رسید و پس از مدتی زندانی شدن، اوایل حکومت پهلوی ازسیاست کناره گرفت و حتی تبعید شد به اصفهان. پس از این دوره زندگی او بیشتر از پیش وقف ادبیات شد و سرانجام سال ۱۳۳۰ در تهران درگذشت. درونمایۀ اشعار او در دورۀ بعد از مشروطه بیشتر مفهوم آزادی و وطن است و شعر او، در عین پایبندی به معیارهای شعر سنتی، از موضوعات روز خالی نیست. او آخرین قصیده‌سرای برجستۀ شعر فارسی‌ست و شعر او بعد از جنگ جهانی اول که در تهران اقامت کرد، پخته‌تر و متجددتر شد. بهار همچنین از تصنیف‌سراهای موفق عصر خود است و تصنیف‌های «مرغ سحر»، «بهار دلکش»، «باد صبا»، «ز من نگارم خبر ندارد» از آثار ماندگار و مشهور اوست. از تألیفات او علاوه بر دیوان اشعارش، باید به تصحیح «تاریخ سیستان»، «تاریخ بلعمی»، «مجمل التواریخ و القصص» و.... اشاره کرد. اثر برجستۀ دیگرش در حوزۀ پژوهش سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی است. از او آثار دیگری چون «تاریخ تطور شعر فارسی»، «تاریخ مختصر احزاب سیاسی» و... نیز باقی مانده که گسترۀ پژوهش‌های ادبی و سیاسی او را نشان می‌دهند. آرامگاه بهار در گورستان ظهیرالدولۀ تهران واقع است.

0.0

نام لاتین هنرمند : Mohammad Taghi Bahar
شهر زادگاه: مشهد
کشور زادگاه: ایران
سال تولد (شمسی-میلادی): 1263 - 0
سال درگذشت (شمسی-میلادی): 1330 - 0

نقل قولی برای این هنرمند ثبت نشده است!

حاشیه ای برای این هنرمند ثبت نشده است!

تاکنون نظرسنجی‌ای برای این هنرمند ثبت نشده است.

آثار شاخص محمدتقی بهار

در صفحۀ بیست و هشتم پرونده ای ایران، پوستر یادبود مجله میدان آزادی را منتشر می‌کنیم. این پوستر به احترام چهلمین روز به خاک افتادن لاله‌های وطن در دی ماه ۱۴۰۴ طراحی و با بیتی از ملک‌الشعرای بهار مزین شده است.

این رستم خودِ ملک‌الشعراست. مردی دلبسته‌ی ایران قدیم و خراسان کهن و بیزار از جهان جدید و آیین‌های احمقانه‌‎اش. شاعری که کمی دیر به روزگار ملحق شده بود. از خراسانی جدا شده که همه‌جوره در نظرش مقدس است و تبعید شده به تهران که بی‌اصل و گناه‌آلود و فسادانگیز است. در این شهر از هر چیزی رنجور است. در کشاکش میان سنت و مدرنیته، که درد مشترک اندیشمندان آن روزگار بود، دست از سنت‌ها نکشیده و با این‌همه خواهان ترقی و بِه‌شدن است.

دوست‌داشتن ایران و کشیدن تعصبش را دستکم پس از فردوسی در بسیاری از شاعران بزرگ ایرانی به وضوح می‌بینیم؛ ولی این رویکرد به‌ویژه از عصر مشروطه تا هم‌امروز با توجه شاعران به مسائل ملی و میهنی و امور سیاسی و اجتماعی اوج می‌گیرد.

«بهار» شاعر به قصایدش معروف است، اما او سرایندۀ برخی از تصانیف ماندگار ازجمله یکی از مشهورترین تصانیف فارسی یعنی «مرغ سحر» است. تصنیفی که با مضمون سیاسی_اجتماعی خود فریادی است که در اعتراض به شرایط خفقان سال‌های پایان دوران مشروطه سروده و اجرا شده‌است. به مناسبت هجدهم آذر سالروز تولد «ملک‌الشعراء بهار» فهرستی از ده تصنیف برتر با شعر این شاعر بزرگ را برای خوانندگان مجله میدان آزادی تهیه کرده‌ایم.

این شعرها بر این اساس انتخاب شده‌اند که بهرمند از یک سلامت زبانی هستند، و نشان‌دهندهٔ سبک متین و اثرگذار و قوی شادوران محمدتقی بهار است. از سوی دیگر عاطفه هم در این شعرها جایگاه ویژه‌ای دارد. اگر شعرها استوار باشند و عاطفه نداشته باشند، اثرگذار نیستند ولی اشعار بهار عاطفۀ مخاطب را برمی‌انگیزد و بر او اثر می‌گذارد. در برخی از اشعار هم نسبتا ویژگی‌های اشعار معاصر در آن‌ها دیده می‌شوند. فهرست زیر را با هم بخوانیم، امیدواریم که از هنر محمدتقی بهار کمال لذت را ببریم.

این روزها از شبکه‌های تلویزیونی تا شبکه‌های اجتماعی، همگی مدام در حال پخش آهنگ‌های پاپ با موضوع بهار و نوروزند؛ این شد که ما تصمیم گرفتیم فهرست پیشنهادی موسیقی بهاری‌مان فقط از موسیقی ایرانی باشد. در ادامه ده تصنیف از موسیقی سنتی و دستگاهی ایرانی می‌شنوید که هرکدام حال و هوای خاص خودشان را دارند.

تاکنون ریویویی درباره آثار این هنرمند ثبت نشده است.

تاکنون خبری درباره این هنرمند ثبت نشده است.