«کارلوس فوئنتس» در کنار «اکتاویو پاز» و «خوان رولفو» سه چهره‌ی بزرگ ادبیات مکزیک در قرن بیستم هستند. خوان رولفو کم‌کار بود و حتی وقتی رمان‌هایش با موفقیت روبه‌رو شدند ناگزیر از داشتن کار اداری بود. اما اکتاویو پاز به تحول‌آفرین‌ترین چهره‌ی ادبی مکزیک تبدیل شد و چنان جایگاهی پیدا کرد که به قول یک روزنامه‌نگار آمریکایی «هر چیزی که او می‌نوشت فوراً بر تمام جهان اسپانیایی‌زبان تأثیر می‌گذاشت.»

روایت احساسات ضدآمریکایی در هر کجای جهان رنگ‌وبوی خودش را دارد. بسته به این که آمریکایی‌ها در یک کشور چه نوع تجاوز و سوءاستفاده‌ای انجام داده‌ باشند، تصویری در آینه‌ی ادبیات آن کشور منعکس می‌شود که رنگ‌وبویی خاص دارد. یکی از کشورهایی که از دست‌اندازی آمریکا در امان نمانده، همسایه‌ی جنوبی این کشور، یعنی مکزیک است.

اگر این فیلم خوب را دیده‌اید تماشای فیلم «گرینگوی پیر» که اقتباسی از رمان کارلوس فوئنتس است را از دست ندهید. این دو فیلم در کنار هم تصویر جامعی از انقلاب مردم دهقان مکزیک علیه استبداد حاکم بر این کشور ایجاد می‌کند. این استبداد و اشرافیت زمین‌دار کاملا مورد حمایت ایالات متحده بوده است و در جای جای این دو فیلم به مسئله حمایت نظام سرمایه‌داری امریکا از زمین‌داران مستبد مکزیک اشاره می‌شود.

ماریو بارگاس یوسا نویسنده‌ و سیاستمدار نامدار پرویی، برنده‌ی نوبل ادبیات 2010 و یکی از مهم‌ترین چهره‌های ادبیات لاتین در سن ۸۹ سالگی درگذشت. یوسا آخرین بازمانده جنبش «بوم»، جنبش ادبی دهه‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ آمریکای لاتین، و از برجسته‌ترین نویسندگان اسپانیایی زبان بود.