مجله میدان آزادی: صبح شنبه نهم اسفندماه، هرگز از حافظۀ تاریخی ملت ایران پاک نخواهد شد. روزی که تهران و برخی از شهرهای کشور هدف حملۀ مشترک آمریکا و اسرائیل قرار گرفت و در این حملهها افراد غیرنظامی بسیاری از جمله زنان و کودکان کشته شدند. از دردناکترین تبعات این حمله، حمله به مدرسهای در میناب بود که دهها کودک دانشآموز در آن جان سپردند. فاجعهای که با هیچ منطق جنگی و نظامیایی توجیه ندارد. در تازهترین صفحه از پرونده «ای ایران» واکنش مجدد سید علی صالحی به این فاجعه را بخوانید:
به گزارش سرویس خبر مجله میدان آزادی، سیدعلی صالحی، شاعر پیشکسوت جنوبی با حضور در خبرگزاری ایسنا از خاطرات خود گفت: از دوران کودکی، مهاجرت از مسجدسلیمان و آمدن به تهران، یک عمر شاعری و جنگ. او در بخشی از گفتوگوی مفصلش با این خبرگزاری، درباره مواجههاش با جنگهایی که علیه ایران صورت گرفته صحبت کرد و سپس به جنایت مدرسه میناب اشاره کرد. وی از شاعرانی بود که برای دخترکان معصوم مینابی شعر سرود.
او در بخشی از این مصاحبه درباره بمباران مدرسه شجره طیبه میناب در جنگ چهلروزه و شعری که در این زمینه سرود گفت:
خیلی دردآور بود. من دخترهایم را دیدم که در مدرسه کشته شدند درحالیکه دخترهای من سی - چهلساله هستند و اینجا نیستند. آدم به دشمن چه بگوید؟ تو چرا کودکان را کشتی؟ بیا من را بکش. زورت میرسد من را بکش. آدم که زیاد داری. چرا نزدیک به ۲۰۰ نفر بچه را کشتی؟ مگر میشود؟ هنوز هم ادامه دارد. مگر ول میکنند؟ حالاحالاها ادامه دارد. دختربچهها چه گناهی کردهاند؟ اصلا همه انسانها چه گناهی کردهاند؟ حتی سربازها. سربازها چه گناهی کردهاند؟ شما جنایتکار هستید. این را به که بگوییم؟ تو فرزندان ملت خود را میفرستی که کشته شوند، بعد برای چی کشته شوند؟ برای اینکه فرزندان ملت ما را بکشند.
او در ادامه گفت:
دخترهایی را که زدند و کودکانی را که کشتند. اینها خیلی رنجآور بود. خیلی بیرحمانه است. من نوه دارم و نوهام هم دختر است. خودم هم دختر دارم. هیچ نگاه آرمانی که به این قضیه نداشته باشم، به فرض، نگاه ملی و دینی هم نداشته باشم، نگاه عاطفی که دارم؛ انسان هستم. چطور ممکن است؟ در هر جای جهان که هستی باید طرف مظلوم باشی، در هر رده و صنفی باید از مظلوم تا اثبات تقصیر دفاع کنی. مظلوم است و دستبسته.
صالحی ادامه داد:
شاید این ویدئو را دیده باشید، فیلم مستندی است که شیری به گوزن ماده حمله میکند اما به بچهاش کاری ندارد. حیرتآور است. در پایان شیر از گردن بچه گوزن میگیرد و بالای درخت میبرد که کفتارها به او حمله نکنند. اینکه حیوان درنده است و میگوییم خوی حیوانی دارد. با کودکان معصوم این کار را کردید؟ آنها با شوخی و هزار آرزو در صحن مدرسه یکدیگر را دنبال میکردند. ما دانشآموز بودیم و یادمان است؛ جزو فضولها هم بودم و شلوغ میکردم. چطور در یک لحظه... اُلدرم بُلدرم داری بیا سراغ آدمهایی مثل ما. این به این معنا نیست که چپولهای رادیکال میگویند دارد از جمهوری اسلامی دفاع میکند؛ به من چه؟ جمهوری اسلامی بگوید الان روز است، نمیشود چون جمهوری اسلامی گفته بگویم شب است. انتقاد جای خود را دارد و اعتراض ما جایش محفوظ است.
این شاعر همچنین در پایان این مصاحبه گفت:
با چه جرأتی بچههای ما را زدند؟ تا ابد دارم گر میگیرم. امیدوارم یک روز بتوانم بروم و خاکشان را زیارت کنم.
سیدعلی صالحی، 8 فروردین 1405 شعری در رسانهها منتشر کرد که یاد دانشآموزان مینابی را که در نخستین روز حمله آمریکا و اسرائیل به کشورمان جانشان را از دست دادند، گرامی داشت. او در این شعر از دختران میناب میگوید و آمریکا را شیطانی توصیف میکند که سرنوشت دختران دریا را تصرف کرد.
«جنگ میناب»
مینابا، مینابای من
دختران هفت دریا
چرا به سیاره گل سرخ آمدید
اینجا شیطان در تاریکی
سکوت و سرنوشت شما را
تصرف کرده است.
شیطانِ شبْپرست خبر ندارد
با نخستین تیغ آفتاب
شما با تن هزار پاره خود
از خلیج فارس برمیخیزید
و خواب را در چشم نهنگِ کور
حرام خواهید کرد
مطالب مرتبط:
1. گزارش: همه واکنشهای هنرمندان ایرانی به حمله آمریکا و اسرائیل به ایران
2. گزارش: همه واکنشهای هنرمندان ایرانی به دومین آیین تشییع دانشآموزان شهید میناب
3. گزارش: همه واکنشهای هنرمندان جهان به حمله آمریکا و اسرائیل به ایران