شنبه 09 اسفند 1404
همزمان با دست‌درازی وحشیانۀ بیگانگان به سرزمینمان ایران

بازگشایی پروندۀ «ای ایران»؛ ویژه بازخوانی میراث ایستادگی و تاب‌آوری ایرانیان در برابر مهاجمان، از قاب هنر و ادبیات

امسال، همزمان با آغاز جنگ دوازده‌روزه و در نخستین روزش، در تحریریۀ مجله میدان آزادی پروندۀ «ای ایران» را ویژۀ بازخوانی میراث ایستادگی و تاب‌آوری ایرانیان در برابر مهاجمان، از قاب هنر و ادبیات کلید زدیم. اکنون نیز با آغاز تهاجم و دست‌اندازی وحشیانۀ دیگری از دیوان به ایران عزیز و در نخستین روز جنگ جدید، بر خود دانستیم این پرونده را بازگشایی کنیم.

5
بازگشایی پروندۀ «ای ایران»؛ ویژه بازخوانی میراث ایستادگی و تاب‌آوری ایرانیان در برابر مهاجمان، از قاب هنر و ادبیات

مجله میدان آزادی: امسال، همزمان با آغاز جنگ دوازده‌روزه و در نخستین روزش، در تحریریۀ مجله میدان آزادی پروندۀ «ای ایران» را ویژۀ بازخوانی میراث ایستادگی و تاب‌آوری ایرانیان در برابر مهاجمان، از قاب هنر و ادبیات کلید زدیم. اکنون نیز با آغاز تهاجم و دست‌اندازی وحشیانۀ دیگری از دیوان به ایران عزیز و در نخستین روز جنگ جدید، بر خود دانستیم این پرونده را بازگشایی کنیم.

در روزهای جنگ دوازده‌روزه 25 مطلب در این پرونده منتشر شد، شامل مطالبی پیرامون هنرهای سینما، ادبیات، نقاشی و موسیقی با درون‌مایه‌های ملی میهنی، حماسی و نیز تاب‌آوری و ایستادگی ملی. از چندی پیش در آستانۀ جنگ جدید و با بالارفتن تهدیدهای آمریکا علیه ایران، چند مطلب جدید از جمله «مهم‌ترین مجسمه‌های آرش کمانگیر» و «بهترین شعرهای کوتاه ملی میهنی» به پرونده افزوده شدند و و چند مطلب قدیمی هم از جمله «بهترین آهنگ‌های حماسی بی‌کلام ایرانی» و «بهترین آهنگ‌های حماسی باکلام ایرانی» با آثاری جدید تکمیل و به‌روز شدند. در ادامه نیز این پرونده با مطالب تازه در دادخواهی و هم‌صدایی با رنج و مظلومیت مردم ایران و روایت حماسه و صلابتشان به‌روز خواهد شد.عنوان پرونده را در بسیاری از آثار هنری شنیده‌ایم. معروف‌ترین و ارزشمندترینش تصنیف «ای ایران» تصنیف ساخته روح‌الله خالقی با خوانندگی غلامحسین بنان و شعر حسین گل گلاب است. اما این عبارت مخصوصا پس از این تصنیف در ترانه‌های ملی میهنی بسیاری و همچنین در ادبیات، سینما و گرافیک ایران نیز بسیار تکرار شده است. این خطاب فصل مشترک تمام این آثار بوده است هرچند ادامه سخن متفاوت بوده است. و این خطاب و این صدا همواره ماندگار است. 

 

در این پرونده می‌خواهیم جلوه‌هایی از تاب‌آوری و ایستادگی ایرانیان در برابر دیوان در روزگاران مختلف -از جمله همین روزگار- را از قاب هنر و ادبیات مرور کنیم. این پرونده و مطالب متنوعش را در صفحۀ زیر دنبال کنید:

پرونده «ای ایران» ؛ ویژۀ هنر و ادبیات ملی میهنی




  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط «میدان آزادی» منتشر خواهد شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد!

نکته دان
در آستانۀ جنگ جدید و با بالارفتن تهدیدهای آمریکا علیه ایران، چند مطلب جدید از جمله «مهم‌ترین مجسمه‌های آرش کمانگیر» و «بهترین شعرهای کوتاه ملی میهنی» به پرونده افزوده شدند و و چند مطلب قدیمی هم از جمله «بهترین آهنگ‌های حماسی بی‌کلام ایرانی» و «بهترین آهنگ‌های حماسی باکلام ایرانی» با آثاری جدید تکمیل و به‌روز شدند. در ادامه نیز این پرونده با مطالب تازه در دادخواهی و هم‌صدایی با رنج و مظلومیت مردم ایران و روایت حماسه و صلابتشان به‌روز خواهد شد.

زنده‌یاد دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن -ادیب، شاعر و ایران‌پژوه-  در یکی از  یادداشت‌هایش در سال 1372 (در مجله هستی که روزگاری خودش سردبیرش بود) نوشته بود:

ایران از پای نمی‌اُفتد، می‌تپد و چون قُقنوس از خاکستر خود برمی‌خیزد... هزاران هزار صدا در خرابه‌هایِ تو پیچید که: «دیوان آمد، دیوان آمد!» این صدا در خرابه‌هایِ دیگر نیز پیچیده‌ است و گوشِ روزگار با آن آشناست؛ ولی دیوان می‌آیند و می‌روند، غولان می‌آیند و می‌روند، دوال‌پایان پاورچین‌پاورچین می‌گذرند، و آن روندهٔ بزرگ که ایران نام دارد، می‌ماند.

مطالب مرتبط
cover
هیچ قطعه ای انتخاب نشده پادکست
0:00 0:00