• 1

جنایت و مکافات

10.0
crime and punishment
«جنایات و مکافات» یکی از رمان‌های «فئودور داستایوفسکی» روسی است که شهرت او را جهانی کرد. او کتاب را در سال 1866 نوشت، اما طرح داستان را هفت سال قبل در زندان ریخته بود؛ یعنی دورانى که با درد و سرخوردگی روزگار مى‌گذراند. او در این اثر با تکیه بر تجربیاتش روایتی روان‌شناختی و برگرفته از عناصر مذهبی، اجتماعی و فلسفی را برای مخاطب بازگو می‌کند. کتاب، قصه دانشجویی است که به‌ خاطر اصول مرتکب قتل می‌شود، داستان بر پایه درام روان‌شناختی و با هدف مجازات روانی پیش می‌رود، ترس، تردید، احساس گناه و بازی‌های روانی عناصر اصلی آن هستند.
بیشتر کمتر

روسیه
(

1245

)

1866

631
بزرگسال
روسی
فئودور داستایوفسکی
کلاسیک پنگوئن

1 ریویو ثبت شده

نوشتن ریویوی تازه

  • 0
  • 0
10
صورت ذهنی در برابر صورت عینی

هر انسان اندیشمندی به نظرم لااقل دو صورت ذهنی داره. صورت ذهنی ناشی از نظریه ش و صورت ذهنی خارج از نظریه ش صورت ذهنی ناشی از نظریه همون چیز قابل احترام و قابل تاملی هست که از فرد باقی میمونه و ما درباره ش حرف می‌زنیم. صورت ذهنی خارج از نظریه مربوط میشه به پندار فرد درباره خودش فارغ از نظریه ش درباره جهان. این ممکنه خیلی غریب،احمقانه،یا مضحک باشه. در این رمان چیزی که مایه تعجب من شد این بود که ما بیش از این که با صورت ذهنی ناشی از نظریه راسکولنیکف روبرو باشیم، با صورت ذهنی خارج از نظریه ش روبرو بودیم. مدام شاهد کلنجار های ذهنی جوانی بودیم که با نوشتن یک مقاله درباره قتل بر اساس اصول، نابغه بودن خودش را اثبات کرده. خب، چرا نهایتا چیز زیادی از همون مقاله را نخواندیم ؟ عوضش این جوان را به عنوان یک بیمار روانی شناختیم.

بیشتر کمتر

آلبر کامو (نویسنده و فیلسوف شهیر فرانسوی) در این باره می‌گوید: «به‌عقیده‌ی‌ من داستایوفسکی بیش از هر چیزی، نویسنده‌ای است که قبل از نیچه توانسته است نیهیلیسم معاصر را تشخیص دهد، تعریف کند، عواقب شگرف آن را پیشگویی کند و بکوشد تا راه رستگاری را نشان دهد. داستایوفسکی می‌دانست که تمدن ما یا باید رستگاری را برای همگان بخواهد یا اصولاً از رستگاری چشم بپوشد. و این را نیز می‌دانست که اگر فقط رنج بردن یک نفر به فراموشی سپرده شود، رستگاری روی نخواهد نمود.»

اثر در فهرست‌ها

سایر آثار این مولف