کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس ایرانی متولد ۱۷ آذر سال ۱۳۱۸ در تهران است. او از هفده‌سالگی به سینما علاقه‌مند شد و برای درک بهتر فیلم‌های روز به آموختن زبان انگلیسی پرداخت. مهرجویی تحصیلات مقدماتی خود را در تهران به پایان رساند و یک سال در هتل آتلانتیک مدیر شد. او بیست ساله بود که برای ادامۀ تحصیل در رشتۀ فلسفه به کالیفرنیا رفت. پس از انقلاب مدتی از ایران مهاجرت کرد، اما چند سال بعد به کشور بازگشت و به فیلم‌سازی پرداخت و عضو پیوستۀ فرهنگستان هنر شد. از آثار مهم مهرجویی می‌توان به هامون،‌ گاو،‌ اجاره‌نشین‌ها،‌ سارا،‌ پری،‌ درخت گلابی،‌ لیلا، و مهمان مامان اشاره کرده. مهرجویی علاوه بر فعالیت در سینما، به نوشتن رمان و ترجمه نیز می‌پردازد. در ۱۳۹۳ از سوی سفیر فرانسه جایزۀ شوالیه ادب و هنر فرانسه به او اهدا شد. مهرجویی بیش از سی جایزه معتبر داخلی و بین المللی را در کارنامه خود دارد که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به جایزۀ بزرگ آنتن دو از جشنواره فیلم پاریس، جایزه بهترین فیلم جشنواره فیلم پراد فرانسه، هوگو نقره‌ای سی و چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم شیکاگو آمریکا و تندیس طلایی جشنوارۀ بین‌المللی فیلم مسکو، روسیه اشاره کرد.

10.0

نام لاتین هنرمند : Dariush Mehrjui
ملیت هنرمند: ایرانی
شهر زادگاه: تهران
کشور زادگاه: ایران
سال تولد (شمسی-میلادی): 1318 - 1939
سال درگذشت (شمسی-میلادی): 1402 - 2023

نقل قولی برای این هنرمند ثبت نشده است!

سانسور و توقیف فیلم الموت، پیش از انقلاب

اعتراض به عدم اکران نوروزی فیلم لامینور

تاکنون نظرسنجی‌ای برای این هنرمند ثبت نشده است.

«عزت‌الله انتظامی» در ۳۱ خرداد ۱۳۰۳ در محلۀ سنگلج تهران به دنیا آمد. او خودش همیشه با غرور و محبت از سنگلج یاد می‌کرد و جملۀ معروفش ـ «من عزتم، بچۀ سنگلج.» ـ در ذهن‌ها به یادگار مانده است. او با دقت در زبان، لحن، شيوۀ راه رفتن و نگاه تیپ‌های مختلف مردم در تهران قدیم، گنجینه‌ای برای خود ساخت که پایۀ شخصیت‌پردازی‌های ماندگارش شد.

در سومین اکران از فصل پنجم رویداد «نقدوتماشا»، جمعه 25 اردیبهشت‌ماه از ساعت 19 تا 22، فیلم سینمایی «درخت گلابی» (The Pear Tree) محصول سال 1376 سینمای ایران نمایش داده شد. این فیلم به کارگردانی «داریوش مهرجویی» در پردیس سینمایی باغ کتاب، با حضور «محمد صابری» -روزنامه‌نگار و منتقد سینمای ایران- مورد نقد و بررسی قرار گرفت. در این صفحه، برشی از گزارش ویدئویی این نشست که بخشی از صحبت‌های «محمد صابری» -روزنامه‌نگار و منتقد سینمای ایران- است را تماشا کنید.

جهان ادبیات و سینما در روزگار ما نسبت تنگاتنگی با هم پیدا کرده‌اند به نحوی که یکی بدون دیگری، حتما چیزی کم دارد. شاهکارهای ادبیات جهان همه یک نسخۀ اقتباسی در سینما دارند و از سویی سینما با آثاری درخشان سراغ بیوگرافی خیلی از بزرگان ادبیات رفته است. همزمان با تاریخ برگزاری رویداد «اردیبهشت کتاب» در باغ کتاب، پنجمین فصل از رویداد «نقدوتماشا» به ایستگاه ژانر زندگینامه یا بیوگرافی رسیده است. در این فصل 12 اثر اقتباسی مهم از ادبیات در سینمای ایران و جهان با عنوان «سینمای زندگی» به همراه نقد، در دو بخش اکران خواهند شد.

نشست نقد و بررسی فیلم «درخت گلابی» به میزبانی «مینو رضایی» و نقادی «محمد صابری»، با حضور جمعی از علاقه‌مندان سینما و ادبیات، جمعه 25 اردیبهشت برگزار شد. در این نشست، دربارۀ ابعاد مختلف فیلم «درخت گلابی»، جایگاه این فیلم در آثار «داریوش مهرجویی»، جهان اندیشۀ این هنرمند و سبک فیلمسازی او گفت‌وگو شد.

شب سوم این فصل اختصاص به اکران و نقد فیلم سینمایی «درخت گلابی» به کارگردانی «داریوش مهرجویی» محصوب سال ۱۳۷۶ ایران است. فیلم «درخت گلابی» دربارۀ زندگی «محمود شایان»، نویسنده و استاد دانشگاهی است که به دلیل ناتوانی در نوشتن به باغ پدری خود در دماوند پناه می‌برد و خاطرات گذشته برایش زنده می‌شود. این فیلم از داستانی با همین نام از مجموعه داستان کوتاه «جایی دیگر» نوشتۀ «گلی ترقی» اقتباس شده است.

شب دوم این فصل از رویداد نقد و تماشا اختصاص به اکران و نقد فیلم سینمایی «مهمان مامان» به کارگردانی زنده‌یاد «داریوش مهرجویی» بر اساس رمانی از «هوشنگ مرادی کرمانی» داشت. در این مراسم که با قرائت پیام تشکر استاد هوشنگ مرادی کرمانی از برگزارکنندگان این رویداد آغاز شده بود، پس از اکران فیلم، نشست نقد و بررسی مهمان مامان به عنوان یک اثر موفق اقتباسی با میزبانی و ارائۀ «سپیده جانباز» و حضور و نقد و بررسی «محمد صابری» روزنامه‌نگار و منتقد سینما در باغ کتاب تهران برگزار شد.

«مهمان مامان» یک درام کمدی-اجتماعی، محصول سال ۱۳۸۲ به کارگردانی «داریوش مهرجویی» است که یک مهمانی پاگشای ساده و بدون آمادگی قبلی را حکایت می‌کند. از آن‌جایی که مهمان‌داری در فرهنگ ایرانی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و به دلیل اضطرابی که برای حفظ آبرو ایجاد می‌کند، تبدیل به یک عملیات نجات محله‌ای می‌شود.

«آقای زالو» کمدی متفاوت امسالِ سینمای ایران است؛ فیلمی که قطعا ارزش یک‌بار دیدن را دارد و برخلاف اکثر کمدی‌های امسال ارزش نقد و بررسی و تحلیل را. از همان سکانس آغازین فیلم، تصویر سرد، جدی و سینمایی شخصیت و همچنین موسیقی مهم و خاطره‌انگیز اجتماعی زنده‌یاد فرهاد مهراد («مرد تنها») به ما می‌گوید آقای زالو گرچه عضوی از سینمای بدنه است ولی با دیگر فیلم‌های سینمای بدنه تفاوت دارد.

حقیقت را بخواهی از آن روز که پا به این دیار گذاشتم همه‌اش دلشوره بود و واخوردگی، و یک حالت تعلیق و آویختگی، و که این جا جای من نیست، که در غربت زندگی کردن آن هم در این سن و سال و پس از گذشت سالها تجربه و زندگی در این دیار و اینکه هیچ چیز تازگی ندارد، و این بی‌رنگی‌ها و بی‌حالی‌ها که از دوستان و آشنایان برمی‌خیزد، همه و همه هیچ لطفی ندارد و جز اندوه و دلسردی و حسرت برای گذشته چیزی به آدم نمی‌دهد...

سال 1348 است. فیلم سینمایی «گاو» تحسین یک‌صدا و بی‌سابقه‌ای را در بین مخاطبان و به خصوص منتقدان برانگیخته است. حتی منتقدانی چون پرویز دوایی و هوشنگ کاوسی که به جز هم‌نظری درباره‎ی «گاو»، دیگر در نقد، پیوندی بینشان برقرار نشد. گاو (به همراه قیصر)، نه تنها سرآغاز موج نوی سینمای ایران که سرآغاز سینما برای بسیاری از چهره‌هاست. چهره‌هایی چون علی نصیریان، پرویز فنی‌زاده، مهین شهابی و عزت‌اله انتظامی که تا آن زمان تنها پیشینه‌ی تئاتری و یا حداکثر تجربه‌ی یک‌بار جلوی دوربین رفتن در یک دهه را داشتند

داریوش مهرجویی پشت پرده فیلم گاو را بازگویی می‌کند؛ از ایده تا ساخت.<br /><br />

اقتباس ادبی یکی از جذاب‌ترین گونه‌ها و شکل‌های روایت سینمایی و همچنین مهم‌ترین مسیرهای شکل‌گیری و تحول سینما بوده است. ادبیات با برخورداری از ظرفیت‌های گسترده در شخصیت‌پردازی، روایت، تخیل، اندیشه و تأمل درباره انسان و جامعه و جهان، همواره منبعی بی‌نظیر برای فیلم‌سازان فراهم کرده است؛ بااین‌حال، اقتباس موفق صرفاً به معنای انتقال داستان یک کتاب به پرده سینما نیست، بلکه مستلزم بازآفرینی جهان اثر ادبی با امکانات ویژه سینما، از جمله تصویر، حرکت، صدا، تدوین، میزانسن و بازیگری است.

مادری و چالش‌هایش همان‌طور که به تعداد مادرهای دنیا متفاوت است، شبیه به هم نیز هست. آن بیت معروف خواجه شیراز که می‌گوید:«یک قصه بیش نیست غم عشق و وین عجب/ کز هر طرف که می‌شنوم نامکرر است» را شاید بتوان برای مادری و چالش‌هایش نیز به کار برد. شاید چون جنس هردو از یکی‌ست؛ عشق. حالا به بهانۀ روز مادر، در تقویم خورشیدی ده کاراکتر مادر در سینمای ایران را انتخاب و بررسی کرده‌ایم.

یکی از روزهایی که در تقویم خورشیدی به نام «اصفهان» نام خورده، ۲۵ آبان است؛ یادبود ۲۵ آبان ۱۳۶۱ که ۳۷۰ شهید در اصفهان تشییع شدند. همین، بهانه‌ای‌ست تا به اصفهان بپردازیم. و پرداختن به اصفهان از هنر جدا نیست. هنری که این‌بار تصمیم گرفتیم از دید آن به اصفهان بپردازیم، هنر هفتم است؛ سینما.

«اکبر عبدی» از معدود بازیگرانی‌ست که مرز میان کمدی و درام را با مهارت تمام می‌فهمد و به اصطلاح هر نقشی را درمیاورد! او هم در نقش‌های کمیک توانسته مردم را به خنده بیاورد و هم در نقش‌های جدی تماشاگران را به گریه و تأمل وادار کند. گستره‌ی بازیگری عبدی از تیپ‌های مردمی و صمیمی تا شخصیت‌های تاریخی و فانتزی، او را به یکی از متفاوت‌ترین و ماندگارترین چهره‌های سینما-تلویزیون ایران تبدیل کرده است.

«عزت‌الله انتظامی»، چهره‌ای ماندگار در تاریخ بازیگری ایران است؛ بازیگری که هم در تئاتر، هم در سینما، اثری ژرف و ماندنی بر جای گذاشت. او با حضور پررنگ و تأثیرگذارش، نسلی از تماشاگران را با معنای واقعی «بازیگری» آشنا کرد.

زنده‌یاد «امین تارخ» از چهره‌های فراموش‌نشدنی بازیگری در ایران است؛ بازیگری که هم در نقش‌های تاریخی خوش درخشید، هم در نقش‌های احساسی و خانوادگی و هم در شخصیت‌های پیچیده و چندلایه‌ی درام‌های اجتماعی. حضور او در آثار بزرگانی همچون «علی حاتمی»، «مسعود کیمیایی»، «بهرام بیضایی»، «داوود میرباقری» و بسیاری دیگر از بزرگان سینما و تلویزیون کارنامه‌ای پربار و تأثیرگذار از او بر جای گذاشته که در ذهن مخاطبان ایرانی زنده است.

در ششمین مطلب از پرونده قهر نوبت به انتشار فهرست سینمایی پرونده می‌رسد. تحریریه‌ی مجله‌ میدان آزادی در فهرست تازه خود ده فیلم تماشایی و زیبای سینمای ایران را که این موضوع در آن‌ها نقش محوری داشته به شما معرفی کند. تدوین و نگارش معرفی فیلم‌های این فهرست را خانم فاطمه صادقی مقدم بر عهده داشتند.

هر کدام از ما ممکن است؛ در هنگام دیدن فیلم‌ها ناگهان از دیدن یک نقش شگفت‌زده شویم، یا با آن هم‌ذات‌پنداری کنیم یا حسی گمشده را درون آن نقش جست‌وجو کنیم. حال وقتی این نقش، نقش مادری باشد؛ حساسیت‌مان به آن بیشتر است. مادر، این نقش آشنای نزدیک، اما پر از راز و پیچیدگی.

  • 1
  • 0
9

اقتباسی از یکی از داستان‌های کوتاه گلی ترقی. اقتباسی کاملا وفادار به متن، حتی در به تصویر کشیدن کاسه ماست‌های سر سفره ناهار! انتخاب بازیگر و فضاسازی عالی. همایون ارشادی که به قول کیارستمی "به واقع آدم غمگینی است" انتخاب درستی بود برای شخصیت اصلی که ابتدا با غرور و خودبینی وارد شده و کم‌کم متوجه زوال عشق دوران کودکی می‌شود. همین کم کم متوجه شدن کم کم غم را به جایگزین غرور در چهره ارشادی می‌کند. گلشیفته فراهانی هم زمانی این فیلم را بازی کرده که هنوز چهره و استعداد کشف نشده‌ای داشت و از ایفای نقشش عالی برآمده. فضاسازی باغ و خانه باغ و رختخواب‌های سفید و درختان و کتابخوانی‌های تابستانی و ... همه و همه رویاگونه و حتی گاهی شبیه به نقاشی هاست. در این فیلم هم مهرجویی با نمایش جلد کتاب‌ها و اشاره بهشان، کتاب باز بودنش را به رخ می‌کشد. جمله‌های درخشان این فیلم به نظر من مربوط به داستان باغبان و درخت گلابی است: رستنی‌ها از هم تقلید می‌کنند! اگر اشتباه نکنم درخت گلابی آخرین همکاری مهرجویی و فریار جواهریان بود. بعد از آن بین این زوج جدایی اتفاق افتاد و مهرجویی زندگی مشترک و کاری خود را وحیده محمدی فر سهیم شد که از نظر شخصی من دوران افت او در فیلمسازی را این اتفاق "هم" رقم زد.


  • 0
  • 0
9

خانه از پای بست ویران است خواجه در بند نقش ایوان است


  • 1
  • 0
8

هم یک اقتباس خوب هم یک استعاره دوست داشتنی از تعاون توی جامعه ایرانی مخصوصاً طبقه فرودست


  • 0
  • 0
9

با اینکه فیلم به نظرم فوق‌العاده س اما گاو بهترین داستان مجموعه عزاداران بیل نیست. به نظرم بهترین داستان اون مجموعه داستان موسرخه است.


  • 0
  • 0
9

به داستان نسبتا بی سر و شکل فیلم کاری ندارم ولی حمید هامون قطعا یکی از سه تا شخصیت ماندگار تاریخ سینمای ما هستش.


  • 1
  • 0
8

هنوز هم یکی از بهترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران برای توضیح جریان‌های سیاسی و نسبت شون با مردم هستش.


نشست نقد و بررسی فیلم «درخت گلابی» به میزبانی «مینو رضایی» و نقادی «محمد صابری»، با حضور جمعی از علاقه‌مندان سینما و ادبیات، جمعه 25 اردیبهشت برگزار شد. در این نشست، دربارۀ ابعاد مختلف فیلم «درخت گلابی»، جایگاه این فیلم در آثار «داریوش مهرجویی»، جهان اندیشۀ این هنرمند و سبک فیلمسازی او گفت‌وگو شد.

شب سوم این فصل اختصاص به اکران و نقد فیلم سینمایی «درخت گلابی» به کارگردانی «داریوش مهرجویی» محصوب سال ۱۳۷۶ ایران است. فیلم «درخت گلابی» دربارۀ زندگی «محمود شایان»، نویسنده و استاد دانشگاهی است که به دلیل ناتوانی در نوشتن به باغ پدری خود در دماوند پناه می‌برد و خاطرات گذشته برایش زنده می‌شود. این فیلم از داستانی با همین نام از مجموعه داستان کوتاه «جایی دیگر» نوشتۀ «گلی ترقی» اقتباس شده است.

سومین اکران از فصل پنجم رویداد «نقدوتماشا»، جمعه 25 اردیبهشت‌ماه از ساعت 19 تا 22، با نمایش فیلم سینمایی «درخت گلابی» (The Pear Tree) محصول سال 1376 سینمای ایران ادامه خواهد یافت. این فیلم به کارگردانی «داریوش مهرجویی»، با حضور «محمد صابری» -روزنامه‌نگار و منتقد سینمای ایران- نقد و بررسی می‌شود.

شب دوم این فصل از رویداد نقد و تماشا اختصاص به اکران و نقد فیلم سینمایی «مهمان مامان» به کارگردانی زنده‌یاد «داریوش مهرجویی» بر اساس رمانی از «هوشنگ مرادی کرمانی» داشت. در این مراسم که با قرائت پیام تشکر استاد هوشنگ مرادی کرمانی از برگزارکنندگان این رویداد آغاز شده بود، پس از اکران فیلم، نشست نقد و بررسی مهمان مامان به عنوان یک اثر موفق اقتباسی با میزبانی و ارائۀ «سپیده جانباز» و حضور و نقد و بررسی «محمد صابری» روزنامه‌نگار و منتقد سینما در باغ کتاب تهران برگزار شد.

فصل دوم رویداد «نقد و تماشا» همزمان با هفته کتاب و کتابخوانی، به سینمای اقتباسی اختصاص یافته است. سینمای اقتباسی، دربرگیرنده آثار سینمایی‌ست‌ که بر پایه بخش یا کل یک اثر دیگر ساخته شده‌اند. در این رویداد تمرکز ما بر چهار اثر برگزیده سینمایی بر مبنای چهار کتاب برجسته ایرانی و خارجی است.

در چهل و سومین شمارۀ کاغذ اخبار هنر، مهم‌ترین خبرهای دنیای هنر در تابستانی که گذشت را به انتخاب مجله میدان آزادی می‌خوانید.

طبق سنت مجله میدان آزادی، پایان هر ماه، سررسید انتشار کاغذ اخبار آن ماه است. این شماره از کاغذ اخبار که سی و ششمین کاغذ اخبار مجموعه میدان آزادی است، به اخبار سینما، ادبیات، مستند، نقاشی در مردادماه 1404 اختصاص دارد.

در نمایشگاه تجسمی «چند تکه آینه»، آثار تجسمی دیده نشده‌ای اعم از عکاسی و نقاشی چهره‌های سرشناس سینمای ایران همچون عباس کیارستمی، داریوش مهرجویی، سیف‌الله صمدیان، نیکی کریمی، محمود کلاری، رضا کیانیان، حمید جبلی و... در خانه هنرمندان ایران به نمایش گذاشته شده است.

در فصلنامه تابستان گفتیم تا چشم به هم زدیم به پایان آن رسیدیم اما درباره پاییز باید بگوییم هرچه چشم بر هم زدیم آمدن پایان پاییز و انتظار برای شب یلدا طولانی‌تر شد! پاییز امسال نه تنها در ایران که در تمام جهان با خبرهای اندوهبار بسیاری در کنار خبرهای خوش همراه بود.

هیئت‌مدیره‌ی خانه‌ی سینما که در اسفندماه سال گذشته خبر از مدیرعاملی مرضیه برومند داده بود، شانزدهم آبان‌ماه خبر از پذیرش استعفای مرضیه برومند از مدیرعاملی خانه سینما داد. مرضیه برومند یکی از هنرمندان به یادماندنی سینمای ایران است که نه تنها در خاطره‌‌ی یک نسل از ایرانیان جاودان است که یکی از چهره‌های سینمای ایران است که هنوز کسی در حد و اندازه‌ی او در سینمای کودک و نوجوان ظاهر نشده است

با تمام شدن اولین ماه از پاییز باید به بدرقه‌ی مهر و به پیشواز کاغذ اخبار مهرماه می‌رویم؛ اما نه با خوشحالی و لبی خندان! مهرماه 1402 برخلاف نامش، ماهی پر از درد و رنج بود؛ درد و رنجی که همچنان ادامه دارد و به این زودی‌ التیام نخواهد یافت. درباره‌ی عالم هنر و ادبیات مهر 1402 باید و تنها همین را گفت: مهرماه غم‌انگیز!<br />

داریوش مهرجویی، کارگردان صاحب‌سبک سینما و استاد چند نسل از سینماگران ایرانی در شامگاه شنبه 22 مهر 1402 به همراه همسرش در باغ‌ویلایی در کرج به قتل رسیدند! به گفته‌ی پلیس، قتل حوالی ساعت ۳۰ :۲۰ الی ۲۲ شنبه، به علت نامعلوم توسط فرد یا افراد ناشناس اتفاق افتاده است

فریماه فرجامی، بازیگر شاخص فیلم‌های «اجاره‌نشین‌ها»، «سرب»، «مادر»، «نرگس»، «پرده‌ی آخر» و سریال‌های «پهلوانان نمی‌میرند»، «ولایت عشق»، «روشن‌تر از خاموشی» و... روز جمعه، نهم تیرماه، در سن 71 سالگی برای همیشه با سینمای ایران وداع گفت.