مجله میدان آزادی: پس از انتشار خبر ربوده شدن رئیس جمهور ونزوئلا توسط نیروهای کشور آمریکا، هنرمندان زیادی در سراسر جهان به آن واکنش نشان دادهاند. گزارشی از واکنش هنرمندان مطرح را به قلم و ترجمۀ فاطمهسادات موسوی کریمی بخوانید:
وقتی خبر بازداشت و انتقال ناگهانی «نیکلاس مادورو»، رئیسجمهور «ونزوئلا»، توسط نیروهای «آمریکا» منتشر شد، موجی از واکنشهای سیاسی در سراسر جهان به راه افتاد. اما آنچه این بحران را از یک پرونده صرفاً دیپلماتیک فراتر برد، ورود چهرههای فرهنگی و هنری به ماجرا بود؛ از مجریان تلویزیونی جریان اصلی «آمریکا» گرفته تا بازیگران «هالیوود» و موسیقیدانان مشهور «آمریکای لاتین». آنها با زبانی که میلیونها مخاطب را هدف میگیرد، این عملیات را نه «پیروزی علیه دیکتاتوری»، بلکه «نقض قانون بینالملل، تکرار سیاستهای امپریالیستی و تهدیدی علیه مردم عادی» توصیف کردند.
«مارک رافالو»، ستاره دنیای «مارول» و بازیگر مجموعه «انتقامجویان» ــ که پیشتر نیز در موضوع «فلسطین» از معدود هنرمندانی بود که بیپرده جنایات «اسرائیل» را محکوم کرد ــ یکی از پرصداترین منتقدان این اقدام بود. او «دونالد ترامپ» را با «آدولف هیتلر» مقایسه کرد و نوشت: «این دیوانه دنبال جایزه صلح نوبل بود، اما حالا تا اینجا هفت کشور را بمباران کرده و سال نو را با جنگی غیرقانونی و غیراخلاقی آغاز کرده است. این دقیقاً بوی دوران «بوش پسر»، «دیک چنی» و پول نفت را میدهد.»
«میا فارو»، بازیگر و فعال حقوق بشر «آمریکایی» که سالهاست درباره جنگ، نسلکشی و مداخلات نظامی موضعگیری میکند، در «بلواسکای» نوشت: «این مرد شرور را استیضاح کنید. ترامپ و دوستان میلیاردرش در شرکتهای نفتی دنبال نفت ونزوئلا هستند. امیدوارم سران قوا بالاخره شجاعت به خرج دهند و کار درست را ــ هم برای آمریکا، هم برای متحدانمان و هم برای مردم جهان ــ انجام دهند.»
«استیون کینگ»، نویسنده سرشناس «آمریکایی»، نیز در همین پلتفرم نوشت: «درست است که مادورو آدم خوبی نیست؛ اما «پوتین» هم آدم خوبی نیست و ترامپ برای او فرش قرمز پهن کرد. مسئله مواد مخدر نیست، مسئله نفت است (که خودش نوعی مخدر هم هست). هر وقت فکر میکنی ترامپ به ته چاه سقوط کرده، باز پایینتر هم میرود.»
«وندل پیرس»، بازیگر شناختهشده «آمریکایی» و ستاره سریال «وایر»، که سالهاست درباره مسائل نژادی و سیاست خارجی آمریکا موضع انتقادی دارد، بازداشت مادورو را نیز محکوم کرد و گفت این عملیات نه برای عدالت، بلکه عمدتاً برای کنترل منابع نفتی انجام شده است.
از راست به چپ: «وندل پیرس»، «استیون کینگ»، «میا فارو»، «مارک رافالو»
در کنار این نامهای شناختهشده، موج انتقادها به چند ستاره محدود نماند. بسیاری از نویسندگان، بازیگران و موسیقیدانان غربی که سالهاست درباره جنگ، استعمار نو و مداخلات نظامی «آمریکا» موضع میگیرند، این رخداد را ادامه همان الگوی تاریخی دانستند که از «ویتنام» تا «عراق» و «لیبی» بارها تکرار شده است.
«راجر واترز»، بنیانگذار گروه «پینک فلوید» و منتقد سرسخت سیاست خارجی «واشنگتن»، در پیامی که هوادارانش در شبکههای اجتماعی بازنشر کردند، هشدار داد: «هیچ کشوری حق ندارد به بهانه دموکراسی، رهبر کشور دیگری را برباید.» او اینگونه عملیاتها را «بازگشت به منطق امپراتوری» توصیف کرد و تأکید داشت که مردم «ونزوئلا» باید خود درباره سرنوشتشان تصمیم بگیرند، نه ارتشها و شرکتهای خارجی.
«سوزان ساراندون»، بازیگر برنده «اسکار» و فعال قدیمی ضدجنگ، نیز در واکنشی کوتاه اما تند، این ماجرا را با «عراقِ ۲۰۰۳» مقایسه کرد و نوشت: «هر بار به ما گفته میشود برای آزادی و حقوق بشر میجنگند، اما در نهایت نفت و قدرت برنده میشود و مردم عادی بازندهاند.»
.png)
از راست به چپ: «سوزان ساراندون»، «جرج تاکئی»، «الن بارکین»، «جان کرایر»
«الن بارکین»، بازیگر سرشناس «هالیوود» و از منتقدان دیرینه سیاست خارجی «آمریکا» (از جمله بازیگر فیلم «Ocean’s Thirteen»)، نیز به این موج پیوست. او این عملیات را «نمونهای دیگر از امپریالیسم آمریکایی در قرن بیستویکم» خواند و تأکید کرد ربودن رئیسجمهور یک کشور مستقل، حتی اگر آن رهبر محبوب نباشد، «نقض آشکار حقوق بینالملل» است.
در دنیای موسیقی نیز هنرمندانی مانند «تام مورلو»، نوازنده گروه «Rage Against the Machine»، و «ایمورتال تکنیک»، رپر شناختهشده، هشدار دادند روایت رسمی «واشنگتن» درباره «نجات ونزوئلا» چیزی جز بازتولید منطق قدیمی قدرت و منافع اقتصادی نیست.
_1.png)
از راست به چپ: «راجر واترز»، «ایمورتال تکنیک»، «تام مورلو»، «دنی اوشن»، «النا رُز»
این موج اعتراض حتی به ستارههای تلویزیون نیز رسید. «جان کرایر»، بازیگر سریال «Two and a Half Men»، در «بلواسکای» نوشت: «Impeachment now».
«جرج تاکئی»، بازیگر افسانهای «Star Trek»، نیز نوشت طبق قانون اساسی «آمریکا»، آغاز جنگ با یک کشور خارجی تنها با اعلام رسمی «کنگره» ممکن است و اقدام رئیسجمهور «فاقد هرگونه توجیه قانونی» است.
در آمریکای لاتین، هنرمندانی چون «دنی اوشن»، «النا رُز»، گروه «Rawayana» و رپر «Akapellah» نیز بر این نکته تأکید کردند که حتی اگر «مادورو» دیکتاتور باشد، «اشغال خارجی» راهحل نیست.
.png)
از راست به چپ: «کارلوس باوته» و «ریکاردو مونتانر»
در پایان، «کارلوس باوته» و «ریکاردو مونتانر» یادآور شدند تجربه «عراق» و «لیبی» نشان داده سرنگونی حکومتها با دخالت خارجی، اغلب به فروپاشی و رنج مردم عادی میانجامد، نه آزادی.