فیلم هیچ چیزی بیشتر از یک جستجوی سادۀ اینترنتی به ما درمورد سالینجر نمیگوید، بیشتر درمورد نویسندگی سخن میگوید.
ولی حرفهایش درمورد نویسندگی هم عموما فاقد عمق و طراوت هستند. تصویری که فیلم یاغی دشت از یک نویسنده ارائه میدهد، همان تصوری است که افراد کاملا بیگانه با نویسندگی و نوشتن و نوشته، از نویسندگان دارند: «یک آدم حساس و کمی خل و کمی متکبر که استعدادکی هم دارد».
واقعا تن سالینجر در گور با این فیلم لرزید.
شخصیت مربی تنها شخصیت فیلم بود که به نظرم تا حد زیادی درآمده بود. بازیش هم. گوشزد کردن بعضی نکات عمومی و کلی و حتی کلیشه درمورد مصائب نویسندگی هم به عموم مخاطبان بدک نبود.
...بیشتر